“ಮಹಾನ್” ಇತಿಹಾಸಕಾರರೆಂಬ “ಮಹಾತ್ಮ”ರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ....

ಇಂದಿಗೂ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಿಂದ ಪದವಿ, ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿಯವರೆವಿಗೂ     “ಸೆಕ್ಯೂಲ್ರಿಸ್ಟ್” ಇತಿಹಾಸಜಾರರೆಂದು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡ ಇವರುಗಳು ಬರೆದಿದ್ದನೇ ಓದಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇವರುಗಳು ``ತಮಗೆ ಸರಿಹೊಂದುವಂತೆ’’ ರಚಿಸಿಕೊಂಡ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೇ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸವೆಂಬಂತೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಮುಂದೆ ಇದೇ ಅವರ ಚಿಂತನೆ, ದೇಶದ ಇತಿಹಾಸ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ! 

   ನಮಸ್ಕಾರ ಸ್ನೇಹಿತರೇ,

    ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಟೀಚರ್ಸ್ ಕಾಲೇಜು ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಪರೂಪದ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಬಿಡುಗಡೆ ಸಮಾರಂಭ ಏರ್ಪಾಡಾಗಿತ್ತು. ಕನ್ನಡದ  ಖ್ಯಾತ ಲೇಖಕರಾದ ಡಾ. ಎಸ್.ಎಲ್. ಭೈರಪ್ಪನವರು ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಬಹಳ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನನ್ನಂತಹ ಸಾಕಷ್ಟು ಜನರು ಬಂದಿದ್ದರು. ಅಸಲಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕಳು ಸಹ ಅಷ್ಟೇ ಕುತೂಹಲ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿದ್ದವು. ಸ್ವತಂತ್ರ  ಭಾರತದ ಖ್ಯಾತ ಪತ್ರಿಕಾ ಬರಹಗಾರ, ಸಂಶೋಧಕ ಅರುಣ್ ಶೌರಿಯವರ ಪುಸ್ತಕದ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಾಮವದಾಗಿತ್ತು.

ಮೂಲ ಲೇಖಕರಾದ ಶ್ರೀ ಅರುಣ್ ಶೌರಿ

    ಅರುಣ್ ಶೌರಿ ಅವರೊಬ್ಬ ಪತ್ರಕರ್ತ, ಪತ್ರಿಕಾ ಸಂಪಾದಕ, ಧೀಮಂತ ರಾಜಕಾರಣಿ, ಸತ್ಯನಿಷ್ಟ ಬರಹಗಾರರಾಗಿ ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಹೆಸರು ಮಾಡಿದವರು. ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಎನ್.ಡಿ.ಎ. ಸರ್ಕಾರವಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಮಾಚಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರಸಾರ ಖಾತೆ ಸಚಿವರಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದ ಶೌರಿಯವರು ಸರ್ಕಾರಿ ಕೆಲಸ ಹಾಗೂ ಪತ್ರಿಕಾ ರಂಗ ಎರಡರಲ್ಲಿಯೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವವರು.      ಭಾರತದ ಪ್ರಸಿದ್ದ ಆಂಗ್ಲ ದೈನಿಕ “ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್ ಪ್ರೆಸ್”ನಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ವರ್ಷ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದ ಶೌರಿಯವರು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷೃ  ಭ್ರಷ್ಟಾಚರಗಳನ್ನು, ಹಗರಣಗಳಾನ್ನೂ ಬೆಳಕಿಗೆ ತಂದಿದ್ದರು. ಇವರ ಕೆಲಸ, ಸಮಾಜ ಸೇವೆಗೆ ಮೆಚ್ಚಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಮ್ಯಾಗ್ಸೆಸೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ,  ದಾದಾಭಾಯಿ ನವರೋಜಿ ಪುರಸ್ಕಾರ, ಫ್ರೀಡಮ್ ಟು ಪಬ್ಲಿಷ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಸಂದಿವೆ.

    ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಅಧ್ಯಯನ, ಸಂಶೊಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ತಳೆದಿದ್ದ ಅರುಣ್ ಶೌರಿಯವರು ತಾವೇ ಖುದ್ದಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು  ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. “The Only Fatherland’’, ``The World of Fatwas’’, ``Eminent Historians’’, `` Does He know a Mother’s Heart?’’ ಇವೇ ಮೊದಲಾದ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿರುವ ಶೌರಿ ಈ ಒಂದೊಂದರಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಓದುಗರೊದನೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.  ಅರುಣ್ ಶೌರಿಯವರ ಬರಹಗಳನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತುಸು ತ್ರಾಸದಾಯಕವದ ಕೆಲಸ.  ಅವರಷ್ಟು ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚುವ  ಬರಹಗಾರರು ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಸಿಕ್ಕುವುದು ತೀರಾ ಅಪರೂಪವೆನ್ನಬೇಕು. ಅಂತಹಾ ಶೌರಿಯವರ ಪುಸ್ತಕವೊಂದು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ   ಅರುಣ್ ಶೌರಿಯವರ ``Eminent Historians’’ಕೃತಿಯನ್ನು “ಮಹಾನ್” ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಎನ್ನುವ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಂಜುನಾಥ ಅಕ್ಕಂಪುರ ರವರು ಕನ್ನದಕ್ಕೆ ಅನುವಾದಿಸಿ ನಮ್ಮ ಕೈಗಿತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇತಿಹಾಸದ ಬಗ್ಗೆ  ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಕೃತಿ ಇದು ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು.

     ಇಲ್ಲಿ ಅರುಣ್ ಶೌರಿಯವರು ತಾವು ಯಾವುದೇ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ವಿದ್ವಾಂಸರೆಂದರೆ ನಾವುಗಳು ಮಾತ್ರವೇ ಎಂದು ಸದಾ ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ವಾಮಪಂಥೀಯರು ಮಾಡಿರುವ ಇತಿಹಾಸದ ವಿಕೃತಿಗಳನ್ನು ಆಧಾರ ಸಮೇತ ರುಜುವಾತುಪಡಿಸಿರುವ ಶೌರಿಯವರ ಬರಹವನ್ನು ಓದಿದ ಯಾರೇ ಆದರೂ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿನ ಈ “ಮಹಾನ್” ಇತಿಹಾಸಕಾರರ ಬಗ್ಗೆ ರೇಜಿಗೆ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದಿರಲಾರರು.

ಆಂಗ್ಲಭಾಷೆಯಲ್ಲಿನ ಮೂಲ ಕೃತಿ ``Eminent Historians’’

    ಒಟ್ಟು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ 21 ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಶೌರಿಯವರು ಭಾರತೀಯ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂಶೋಧನಾ ಮಂಡಳಿ (ICHR).  ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ತರಬೇತಿ ಮಂಡಳಿ (‌NCERT).  ನಂತಹಾ  ಗುರುತರವಾದ, ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಬೌದ್ಧಿಕ ವಿಕಾಸದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಲ್ಲಂಥ ಅಪರಿಮಿತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ನ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಹೊಣೆಗೇಡಿ ಬುದ್ದಿಜೀವಿಗಳ ಬಣ್ಣ ಬಯಲು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಮೊಹಮದ್ ಹಬೀಬ್, ಬಿಪನ್ ಚಂದ್ರ, ಆರ್.ಎಸ್.ಶರ್ಮಾ, ರೋಮಿಲಾ ಥಾಪರ್, ತಸ್ನೀಮ್ ಅಹ್ಮದ್, ಸತೀಶ್ ಚಂದ್ರ, ಇವರೇ ಮುಂತಾದ ಬುದ್ದಿಜೀವಿಗಳೆನಿಸಿದ “ಮಹಾನ್” ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ತಾವುಗಳು ತಮ್ಮ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ಬರೆದುದನ್ನೇ ಇತಿಹಾಸವೆಂದು ನಂಬಿಸುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಿರುವ ರೀತಿಯನ್ನು ಯಥಾವತ್ ಬೆಳಕಿಗೆ ತರುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ನಾವಿಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ.

    “ಸೆಕ್ಯೂಲ್ರಿಸ್ಟ್” ಇತಿಹಾಸಜಾರರೆಂದು ಖ್ಯಾತಿ ಗಳಿಸಿರುವ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಈ ದೇಶದ ಇತಿಹಾಸ ಸಂಬಂಧಿತ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಅದ್ಯಾವ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆನ್ನುವುದನ್ನು ಶೌರಿಯವರ ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಳೆ ಎಳೆಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಇಂತಹಾ ಇತಿಹಾಸಕಾರರಲ್ಲಿ ನಾವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿಕೃತಿ ಹಾಗು ಬೌದ್ದಿಕ ಅಪ್ರಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ವಸಾಹತುಷಾಹಿಯ ಮನೋಭಾವದವರಾದ ಇವರು ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆಲೆಕೊಡದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಣವನ್ನು ಪೋಲು ಮಾಡುವ ಇವರುಗಳ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಶೌರಿಯವರ ಈ ಕೃತಿ ಬಯಲು ಮಾಡಿದೆ. ಈ “ಮಹಾನ್” ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ತಾವುಗಳು ಸಂಶೊಧನೆ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಕೃತಿ ಚೌರ್ಯವಿರಬಹುದು, ಭ್ರಷ್ಟಚಾರವಿರಬಹುದು ಅದಕ್ಕೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಇವರುಗಳು ತಾವು ಮಾಡುವ ಈ ಬಗೆಯ ಸಂಶೋಧನೆಗಾಗಿ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಹಣವನ್ನೂ ಸಹ ನ್ಯಾಯಯುತ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಳಸದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಪೋಲು ಮಾಡಿರುವುದಕ್ಕೆ ಶೌರಿಯವರು ಈ ಪುಸ್ತಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಕಶ್ಟು ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

    ಇನ್ನೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೆಲವು ನೈಜ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ತಾವು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನಾಗಲೀ, ಮದ್ಯಯುಗದ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನಾಗಲೀ ದಾಖಲಿಸಲು ಹೊರಟರೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಕೂಡ ಕೆಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಭಾವಿಗಳು ವಿಫಲಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿನ ನಾಯಕರುಗಳಿಗೆ “ತಮಗೆ ಸರಿಹೊಂದುವಂತಹಾ” ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ರಚಿಸಲು ಇಂತಹಾ ನೈಜ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಪ್ರಭಾವಿಗಳು ಯಾರು “ತಮಗೆ ಸರಿಹೊಂದುವಂತೆ” ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಿರುಚಿ ಬರೆಯಬಲ್ಲರೋ ಅಂಥವರೇ ಸಂಶೊಧನೆ ನಡೆಸಲು, ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲು ಆದೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

    ಅರುಣ್ ಶೌರಿಯವರು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುವ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ವಿಚಾರವೆಂದರೆ ಈ “ಮಹಾನ್” ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ತಾವುಗಳು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಮೇಲೆ, ಇಸ್ಲಾಂ ಪೂರ್ವ ಇತಿಹಾಸದ ಮೇಲೆ ಯಾವೆಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಧಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವುದು. ಈ ಎಲ್ಲಾ “ಮಹಾನ್” ಇತಿಹಾಸಕಾರರೂ ತಾವುಗಳು ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಇಸ್ಲಾಂನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನೊಡುತ್ತಾರೆ. ಎಂದರೆ ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇಸ್ಸ್ಲಾಂ ಪೂರ್ವದ ಇತಿಹಾಸದ ಅವಧಿ ಅದು ಗಾಢ ಅಂಧಕಾರದ ಅವಧಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೂ ಎನ್ನುವ ಎಲ್ಲವಕ್ಕೂ ಅಪಾರ್ಥವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಲು ಮುಂದಾಗುವ ಇಂತಹವರುಗಳು ಕೇವಲ ವಾಮಪಂಥೀಯ ಇತಿಹಾಸಕಾರರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಇವರುಗಳು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ವಿರೋಧಿಗಳು ಕೂಡಾ ಹೌದು. ಇವರೆಲ್ಲರ ಬರವಣಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಹಿಂದೂ ವಿರೋಧಿ, ಭಾರತ ವಿರೋಧಿ ಭಾವನೆಗಳೇ. ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿರುವುದನ್ನು, ಭಾರತ ವಿರೋಧಿ ಆದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವೈಭವದಿಂದ ಚಿತ್ರಿಸಿಸ್ರುವ ಇವರ ರೀತಿಯನ್ನು ಶೌರಿಯವರು “ಮಹಾನ್” ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲೆ ಸಮೇತ ಬಯಲು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

    ಭಾರತೀಯ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂಶೋಧನಾ ಮಂಡಳಿ (ICHR) ನಂತಹಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಇರುವ ಇಂತಹಾ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಮಾಡಿರುವ ಕೆಲಸಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಖೇದಕರ. ಇಂದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸ ಸಂಶೋಧನಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳಾಗಿವೆ. ಅನೇಕ ಮಹತ್ವದ ಸಂಶೊಧನೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಆದರೆ ಅವೆಲ್ಲವೂ ನಡೆದಿರುವುದು ಭಾರತೀಯ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂಶೋಧನಾ ಮಂಡಳಿ (ICHR) ಸಂಸ್ಥೆಯ ಹೊರಗಡೆಯಲ್ಲಿ. ಎನ್ನುವುದು ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಈ “ಮಹಾನ್” ಇತಿಹಾಸಕಾರರುಗಳ ದುಷ್ಟ ಕೂಟ ನಡೆಸಿರುವ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಕೃತಿಚೌರ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಎಂಥವರಿಗೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಗಾಬರಿಯಾಗದೇ ಇರದು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ದೇಶದ ಚರಿತ್ರೆಗೇ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ಘಾಸಿಮಾಡಲು ಹೊರಟಿರುವ ಇವರ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕಂಡರೆ ಬಹಳವೇ ವಿಷಾದವೆನಿಸುತ್ತದೆ.  “ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅರಿಯದವನು ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾರ” ಎನ್ನುವುದೊಂದು ಹಳೆಯ ಮಾತು. ಆದರೆ ಈ “ಮಹಾನ್” ಇತಿಹಾಸಕಾರರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅರಿಯದೆಯೂ, ಇಲ್ಲವೇ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಬರೆದುಕೊಂಡೂ ಸಹ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬಹುದೇನೋ(ಅದು ಕೆಟ್ಟ ಇತಿಹಾಸವೇ ಆದರೂ)  ಎನಿಸುತ್ತದೆ!      

    ದುರಂತವೆಂದರೆ ಇಂದಿಗೂ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಿಂದ ಪದವಿ, ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿಯವರೆವಿಗೂ     “ಸೆಕ್ಯೂಲ್ರಿಸ್ಟ್” ಇತಿಹಾಸಜಾರರೆಂದು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡ ಇವರುಗಳು ಬರೆದಿದ್ದನೇ ಓದಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇವರುಗಳು ``ತಮಗೆ ಸರಿಹೊಂದುವಂತೆ’’ ರಚಿಸಿಕೊಂಡ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೇ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸವೆಂಬಂತೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಮುಂದೆ ಇದೇ ಅವರ ಚಿಂತನೆ, ದೇಶದ ಇತಿಹಾಸ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ!

    ಈ ನಿಟ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅರುಣ್ ಶೌರಿಯವರು ಬರೆದ ಈ ಕೃತಿಯು ಬಹಳವೇ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವಾದುದು. ನಾವು-ನೀವುಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ದೇಶದ ಯುವಜನಾಂಗ ಕಲಿತಿರುವ, ಕಲಿಯುತ್ತಿರುವ ಇತಿಹಾಸ ಪಠ್ಯವು ಅದಷ್ಟು ನಿಖರವಾದುದು ಎನ್ನುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಿರುವ ಈ ಕೃತಿಯು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ.  ಇಂತಹಾ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ದೊರೆಯಬೇಕಾದ ಪ್ರಚಾರವೇನಾದರೂ ದೊರೆತದ್ದೇ ಆದರೆ ಆಗಲಾದರೂ ಇಂತಹಾ “ಸೆಕ್ಯೂಲರ್” ಇತಿಹಾಸಕಾರರ ಬಣ್ನ ಬಯಲಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜೀವಮಾನದುದ್ದಕ್ಕೂ ತಾವು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಇತಿಹಾಸದ ವಿಕೃತಿಗೆ ಬೆಲೆತೆರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ‘

    ಕಡೆಯದಾಗಿ ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿನ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಡಾ. ಎಸ್. ಎಲ್.  ಭೈರಪ್ಪನವ್ರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪ್ಡುವಂತೆ “ವಾದಗಳಿಗೆ ಬಲಿಬೀಳದೆ ಬೇರವಾಗಿ ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನೂ factನ್ನು ನೋಡುವ ಅವಕಾಶ ಇರಬೇಕು.......” ಇಂತಹಾ ವಾಸ್ತವತೆಯನ್ನು ತೆರೆದು ತೋರಿಸುವಂತಹಾ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಇನ್ನೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬರುವಂತಾಗಬೇಕು.  ಇಂತಹುಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಣೆಗೊಂಡು ಕನ್ನಡಿಗರು ತಾವೇ ಮೂಲ ಆಕರಗಳನ್ನು ಶೋಧಿಸಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾದ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವಂತಾದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಒಳ್ಳೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಬೇರೆ ಇರಲಾರದು.

    ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳ ಪುರಾಣಗಳು(Myths)- 17

ಗಂಗಾ ಸಾಗರ(Ganga Sagar)

    ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಪವಿತ್ರ ದೈವ ಸಮಾನವಾದ ನದಿ ಗಂಗಾ. ‘ಗಂಗಾ ಮಾತೆ’ ಎನ್ನುವುದಾಗಿ ಕರೆಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ನದಿ ಉತ್ತರದ ಕಾಶ್ಮೀರದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣದ ತುದಿಯ ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯವ್ರೆಗಿನ ಸರ್ವ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮೀಯರಿಗೂ ಪೂಜನೀಯವಾದುದು. ಇಂತಹಾ ನದಿಯು ಉತ್ತರಕಾಶಿಯ ಸಮೀಪದ ಗಂಗೋತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ನೂರಾರು ಮೈಲು ಹರಿದು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ರಾಜಧಾನಿ ಕೋಲ್ಕತ್ತಾದ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 100 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಅಂತರದಲ್ಲಿರುವ ಗಂಗಾಸಾಗರವೆನ್ನುವಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ. ಗಂಗೆಯು ಸಮುದ್ರ ಸಂಗಮವಾಗುವ ಈ ಗಂಗಾ ಸಾಗರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಸಹ ಗಂಗೆಯ ಜನ್ಮಸ್ಥಳ ಗಂಗೋತ್ರಿಯಷ್ಟೆ ಪಾವಿತ್ರ್ಯತೆ ಇದೆ. ಹಿಂದೂ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಗಾ ಸಾಗರದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಾನಾ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಂಡಾಡಲಾಗಿದೆ.

    ಅಯೋಧ್ಯಾಪುರವನ್ನಾಳುತ್ತಲಿದ್ದ ಸಗರ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗೆ ಕೇಶಿನಿ ಮತ್ತು ಸುಮತಿಯರೆನ್ನುವ ಇಬ್ಬರು ಮಡದಿಯರಿದ್ದರು. ಒಮ್ಮೆ ಔರವ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸಗರನ ಆಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಭೇಟಿಯಿತ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಮೆಚ್ಚಿ ಸಗರನ ರಾಣಿಯರೀರ್ವರಿಗೆ ಎರಡು ವರಗಳನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದರು. ಅದರಂತೆ ಬಹಳ ಗುಣಶಾಲಿ, ಬಲಶಾಲಿಯೂ ಆದ ಓರ್ವ ಪುತ್ರ ಸಂತಾನ , ಆತನು ಮುಂದೆ ಸಗರನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗುವ ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಲಕ್ಷಣಾವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೊಂದು ವರದಂತೆ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಪುತ್ರರು.  ಈ ಎರಡು ವರಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ರಾಣಿಗೆ ಯಾವ ವರವು ಬೇಕಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿರೆನ್ನಲು ಹಿರಿಯ ರಾಣಿಯಾದ ಕೇಶಿನಿದೇವಿಯು ತಾನು ಮೊದಲನೆಯ ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಲುತ್ತಾಳೆ. ಮತ್ತು ಎರಡನೆ ರಾಣಿಯಾದ ಸುಮತಿದೇವಿಯು ತಾನು ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ.

    ಹೀಗೆ ಕಾಲವು ಸರಿದಂತೆ ಸುಮತಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಆ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಮಕ್ಕಳು ತಾವು ಸಗರನ ಉತ್ತಮ ಶಾಂತಿಯುತ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಭಂಗ ತರುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಉಪಟಳಗಳಿಂದ ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಭೂಲೋಕ ವಾಸಿಗಳಾದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರೂ ತಾವು ಸುಖದಿಂದ ಬದುಕು ನಡೆಸುವುದು ಕಷ್ಟವೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

    ಆಗ ದೇವೇಂದ್ರನು “ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ತಾವು ಪಾರಾಗುವುದು ಹೇಗೆ?” ಎನ್ನುವುದಾಗಿ ಮಹಾ ತಪಸ್ವಿಗಳಾದ ಕಪಿಲ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಲಹೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಕಪಿಲ ಮುನಿಗಳು ಇದಕ್ಕೊಂದು ಉಪಾಯವನ್ನು ಹೂಡಿ ಅದರಂತೆ ತಾವು ಸಗರ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ “ಹೇ ರಾಜನ್ ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವು ಇಂದು ಉತ್ತಮ ಆಡಳಿತದಿಂದ ಮೂಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೆಸರು ಗಳಿಸಿದೆ. ಇಂತಹಾಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕೀರ್ತಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಬೇಕೆಂದರೆ ನೀನೊಂದು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು” ಎನ್ನುವ ಸಲಹೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಶಿರಸಾ ಪಾಲಿಸುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ ಸಗರ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯು ಅದರಂತೆ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಸಕಲ ಸಿದ್ದತೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು. ಒಳ್ಳೆಯ ದಷ್ಟ ಪುಷ್ಟವಾದ ಕುದುರೆಯೊಂದನ್ನು ಯಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅದರ ರಕ್ಶಣೆಯ ಭಾರವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಟ್ಟನು.

    ಅದರಂತೆ ಆ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಜನರ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಯು ನಾನಾ ದೇಶಗಳನ್ನು ಹಾದು ಹೋಯಿತು. ಸಗರ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಮೇಲಿನ ಗೌರವ ಹಾಗೂ ಭಯದ ಕಾರಣಾದಿಂದ ಯಾವುದೇ ದೇಶದ ರಾಜರೂ ಈ ಯಜ್ಞದ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕುವ ದಾರ್ಷ್ಟ್ಯವನ್ನು ತೋರಲಿಲ್ಲ.

    ಹೀಗಿರಲು ಅದೊಂದು ದಿನ ದೇವೇಂದ್ರನು ತಾನು ಆ ಯಜ್ಞಾಶ್ವವನ್ನು ತನ್ನ ಕುಟಿಲತನದಿಂದ ಅಪಹರಿಸಿ ಕಪಿಲ ಮುನಿಗಳ ಆಶ್ರಮದ ಆವರಣಾದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿದನು. ಕಪಿಲ ಮುನಿಗಳು ತಾವು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಗರನ ಆ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಪುತ್ರರು ತಮ್ಮ ನಡುವಿದ್ದ ಯಜ್ಞಾಶ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಆ ಆಶ್ರಮದ ಬಳಿ ಸಾರಲು ಆಶ್ರಮದ ಆವರಣಾದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿರುವ ಯಜ್ಞ ಹಯವು ಅವರಿಗೆ ಗೋಚರವಾಯಿತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಕೆರಳಿ ಕೆಂಡದಂತಾದ ಆ ಸಗರ ಕುಮಾರರು “ಎಲಾ ಈ ಮುನಿಗದೆಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ? ಯಾವ ವೀರ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ರಾಜ, ಮಹಾರಾಜರೂ ತಮ್ಮ ಯಜ್ಞಾಶ್ವವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಲು ಹಿಂಜರಿದಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಾಧುವೋರ್ವನು ಈ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿರುವನಲ್ಲ?” ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಕ್ರೋಧತುಂದಿಲರಾಗಿ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಮುನಿಗಳ ಬಳಿ ಸಾರಿ ನಾನಾ ವಿಧದಲ್ಲಿ ಹಿಂಸಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಈ ಕೃತ್ಯದಿಂದ ಧ್ಯಾನ ಭಂಗವಾಗಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ ಕಪಿಲ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ತಾವು ಕಡುಕೋಪಗೊಂಡು ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದಾಗ ಅವರ ಆ ನೇತ್ರಗಳಿಂದ ಬಂದ ಶಾಖ ಪೂರಿತ ಪ್ರಭೆಗೆ ಸಗರ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಪುತ್ರರಾದ ಆ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಮಂದಿಯೂ ಸುಟ್ಟು ಭಸ್ಮವಾಗಿ ಹೋದರು.

    ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ತಿಳಿದ ಸಗರ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯು ತಾನು ಕುಪಿತಗೊಂಡು ತಕ್ಷಣವೇ ಕಪಿಲರ ಆಶ್ರಮದತ್ತ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದು ಅವರಲ್ಲಿ ಆದ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಲು ಮಹರ್ಷಿಗಳು “ತನ್ನಿಂದಾದ ಕೃತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಸಹ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಪುನಃ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಭಗೀರತನೆನ್ನುವವನು ಹುಟ್ಟಲಿದ್ದು ಅವನಿಂದ ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿನ ಗಂಗೆಯು ಭೂಲೋಕಕ್ಕೆ ಬರುವವಳಿದ್ದಾಳೆ ಅವಳ ಆಗಮನ ಮತ್ತು ಅವಳ ಸ್ಪರ್ಷ ಮಾತ್ರದಿಂದ ನಿನ್ನ ಈ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಮೋಕ್ಷವು ಪ್ರಾಪ್ತಿಸುತ್ತದೆ” ಎಂದು ನುಡಿದರು. 

    ಅದರಂತೆ ಹಲವು ನೂರು ವರುಷಗಳ ತರುವಾಯ ಸಗರನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸಿದ ಭಗೀರತ ಮಹಾರಾಜನು ತಾನು ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಪರಮೇಶ್ವರರನ್ನು ಕುರಿತು ಗಾಢವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನಾಚರಿಸಿ ಅವರಿಂದ ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಭೂಲೋಕಕ್ಕೆ ತಂದು ತನ್ನ ಪೂರ್ವಜರು ಶಾಶ್ವತ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹೊಂದುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.

    ಅಂದು ಕಪಿಲರ ಆಶ್ರಮವಿದ್ದ ಸ್ಥಳವೇ ಇಂದಿನ ಗಂಗಾ ಸಾಗರವೆನ್ನುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಗಂಗಾ ನದಿಯು ತಾನು ಸಮುದ್ರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮಿಸುವ ಈ ಸ್ಥಳವು ಹಿಂದೂಗಳಾ ಪಾಲಿನ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರವೆನಿಸಿದೆ.

    ಇಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಮಹಾ ಕುಂಭಮೇಳದ ಸಂದರ್ಭ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಪುಣ್ಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಭಕ್ತಾದಿಗಳು ನೆರೆದು ಈ ಪಾವನ ಸಂಗಮ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮಿಂದು ಧನ್ಯತಾ ಭಾವ ತಾಳುತ್ತಾರೆ. 

ನಮ್ಮಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳ ಪುರಾಣಾಗಳು(Myths) -16

ತಿರುವನಂತಪುರ(Tiruvanantapuram)

    ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೂ ನನ್ನ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು

    ‘ದೇವರ ಸ್ವಂತ ನಾಡು’ ಕೇರಳದ ರಾಜಧಾನಿ ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರ ತಿರುವನಂತಪುರ ಪೌರಾಣಿಕ ಹಾಗೂ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯುಳ್ಳ ಪ್ರಸಿದ್ದ ಯಾತ್ರಾಸ್ಥಳವೆನಿಸಿದೆ. ಕಳೆದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅನಂತ ಪದ್ಮನಾಭಸ್ವಾಮಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದ ನಿಧಿಯು ಸಿಕ್ಕಿದ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಹತ್ವವು ಬಂದಿದೆ.  ತಿರುವಾಂಕೂರು ಸಂಸ್ಥಾನದ ದೊರೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಂಡ ಈ ಭವ್ಯ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಅದರದೇ ಆದ ಐತಿಹ್ಯವಿದೆ. ತುಳು ಭಾಷಿಗರಲ್ಲಿ ಜನಜನಿತವಾಗಿರುವ ದಿವಾಕರ ಮುನಿಗಳ ಕಥೆಯು ಒಂದಾದರೆ, ನಂಬೂದರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೂಲ ಪುರುಷರೆನಿಸಿದ ಬಿಲ್ವಮಂಗಳ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಕಥೆಯೂ ಕೂಡ  ಇದಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ.

    ಈಗ ಕೇರಳದ ಉತ್ತರದ ತುದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕಾಸರಗೋಡು ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿನ ಶ್ರೀ ಅನಂತಪುರ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರ ತಿರುವನಂತಪುರದ ಮೂಲ ಕ್ಷೇತ್ರವೆನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಶ್ರೀ ಅನಂತಪದ್ಮನಾಭ ಸ್ವಾಮಿಯು ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಅನಂತಪುರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನೆಡೆ ಬಂದು ಈಗಿನ ತಿರುವನಂತಪುರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯಾದನೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀ ದಿವಾಕರ ಮುನಿಗಳ ಕಥೆ

    ಶ್ರೀ ದಿವಾಕರನೆಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮುನಿಕುಲೋತ್ತಮರು ತಾವು ಬಹು ದೊಡ್ಡ ವಿಷ್ಣು ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ದಿನವೂ ಬಹಳ ನೇಮ ನಿಷ್ಟೆಗಳಿಂದ ಶ್ರೀ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿನ ಸೇವೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾ ಈಗಿನ ಅನಂತಪುರದಲ್ಲಿ ವಾಸವಿದ್ದರು. ಹೀಗಿರಲು ಅದೊಂದು ದಿನ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವು ತಾನು ಬಹಳ ಸುಂದರವಾದ ಒಂದು ಮಗುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆ ತಪಸ್ವಿಗಳೆದುರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾನು. ದಿವಾಕರ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಆ ಮಗುವನ್ನು ಕಂಡು ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ತಮ್ಮೊಡನೆಯೇ ಇರುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಆಗ ಆ ಶಿಶುವು “ನಾನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗಿರಲು ನನ್ನದೇನೂ ಅಭ್ಯಂತರವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಾನೇನೇ ಚೇಷ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದಾಗಲೀ, ದಂಡಿಸುವುದಾಗಲೀ ಮಾಡಕೂಡದು” ಎಂದಿತು. ಈ ಷರತ್ತಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಮುನಿಗಳ ಆಶ್ರಮದ ಪರಿಸರವ್ದಲ್ಲೇ ಆ ಮಗುವು ಆಟಾವಾಡಿಕೊಂಡು ಇರತೊಡಗಿತು.

    ಹೀಗೆ ದಿನಗಳು, ತಿಂಗಳುಗಳು, ಉರುಳುತ್ತಿರಲು ಅದೊಂದು ದಿನ ಮುನಿಗಳು ಎಂದಿನಂತೆ ತಮ್ಮ ಸ್ನಾನಾದಿಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಂಡು ಶ್ರೀ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿನ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು. ಪೂಜೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಶ್ರೀ ದೇವರ ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ತೆಗೆದಿರಿಸಿದ್ದ ಫಲಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಆ ಮಗುವು ಒಂದರಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಫಲವನ್ನು ತಾನು ನೈವೇದ್ಯಕ್ಕೆ ಮೊದಲೇ ಭಂಜಿಸಿತು, ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ತಾನು ಅರ್ಧ ತಿಂದಂತಹಾ ಹಣ್ಣಿನ ಚೂರೊಂದನ್ನು ಥಟ್ತನೆ ನೈವೇದ್ಯದ ಪಾತ್ರೆಗೆ ಉಗುಳಿತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕುಪಿತಗೊಂಡ ಶ್ರೀ ದಿವಾಕರ ಮುನಿಗಳು ತಾವು ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವಂತೆಯೇ ತಮ್ಮ ಎಡ ಮೊಣಕೈಯ್ಯಿಂದ ಒಂದೇಟು ಹಾಕಿದರು. ಇದರಿಂದ ಬೇಸರಗೊಂಡ ಆ ಶಿಶುವು “ನೀವಿಂದು ನಿಮ್ಮ ಷರತ್ತನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ್ದೀರಿ, ನಾನಿನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಡನಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಅಲ್ಲೇ ಸನಿಹದಲ್ಲಿದ್ದ ಗುಹೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಧಾನವಾಯಿತು. ಇದರಿಂದ ಬಲು ಬೇಸರಗೊಂಡ ಮುನಿಗಳು ಪರಿಪರಿಯಾಗಿ ನೊಂದುಕೊಂಡರು.

    ಅದಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ಬಳಿಕ ಮುನಿಗಳೊಂದು ಅಶರೀರವಾಣಿಯನ್ನು ಆಲಿಸಿದರು. ಅದರಂತೆ “ಹೇ ಮುನಿವರ್ಯಾ, ನಾನಿನ್ನು ನಿನಗೆ ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯಲಾರೆ, ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದರೆ ಈ ಗುಹಾಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಅನಂತನಕಾಡಿಗೆ(ಇಂದಿನ ತಿರುವನಂತಪುರ)  ಬಾ. ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡುವೆನು” ಎಂದಂತಾಯಿತು. ಇದರಿಂದ ಬಹಳವೇ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡ ಮುನಿಗಳು ಇಷ್ಟು ದಿನ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿದ್ದ ಆ ಶಿಶುವು ಬೇರಾರೂ ಆಗಿರದೇ ಸ್ವತಃ ತಾವು ಆರಾಧಿಸುವ ಶ್ರೀ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವೇ ಆಗಿದ್ದನೆನ್ನುವುದನ್ನು ಅರಿತರು. ಮತ್ತೆ ತಡಮಾಡದೆ ಅಶರೀರವಾಣಿಯ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಮಗುವು ಅಂತರ್ಧಾನವಾಗಿದ್ದ ಆ ಗುಹೆಯ ಮಾರ್ಗವಾಗಿಯೇ ‘ಅನಂತನಕಾಡು’ ವಿನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದರು.

    ಹಲವು ದಿನಗಳ ಪಯಣದ ಬಳಿಕ ದಕ್ಷಿಣ ಸಮುದ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿನ ಮಾವಿನಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ಸೇರಿದ ದಿವಾಕರ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಶಿಶುವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಇದರಿಂದ ಬಹಳ ಆನಂದ ತುಂದಿಲರಾದ ಮುನಿಗಳು ಆ ಶಿಶುಸ್ವರೂಪದ ಮಹವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮನಃಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಸ್ತುತುಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಆ ಶಿಶುವು ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಮಾವಿನ ಮರದ ಪೊದೆಯೊಂದರೊಳಗೆ ಐಕ್ಯವಾಯಿತು. ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಮುನಿಗಳಿಗೊಂದು ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೂರ್ತಿಯು ಕಂಡಿತು. ಮುನಿಗಳು ಇದರಿಂದ ಸಂಪ್ರೀತಗೊಂಡು ತಾವು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೂ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಆ ಮೂರ್ತಿಯಲ್ಲೇ ಶ್ರೀ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾ ನಿತ್ಯವೂ ಶ್ರದ್ದಾ ಭಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾ ನಡೆದರು.

ಬಿಲ್ವಮಂಗಳ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಕಥೆ

    ಬಿಲ್ವಮಂಗಳ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಅಥವಾ ವಿಲ್ವಮಂಗಲನಾಥ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸಲ್ಪಡುವ ಮುನಿಗಳು ಮಹಾನ್ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಮುನಿಗಳಿಗೂ ಸಹ ಮೇಲಿನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾದಂತೆ ಶ್ರೀ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವು ಶಿಶುವಿನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು. ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಆ ಶಿಶುವಿನಲ್ಲೆನ ಪರಮಾತ್ಮನ ಅಂಶವಿ ಬಿಲ್ವಮಂಗಳಾ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ದಿವ್ಯದೃಷ್ಟಿಗೆ ಗೋಚರಿಸಿತು. ಅಲ್ಲದೆ ಸ್ವಾಮಿಗಳಿಗೆ ಶ್ರೀ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವು ತಾನು ಅನಂತಶಯನನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ದರ್ಶನ ನೀಡಿದನು.

    ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿನ ಅನಂತಶಯನ ಸ್ವರೂಪದ ದರ್ಶನದಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟರದ ಬಿಲ್ವಮಂಗಳ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ತಾವು ಅಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆಂಗಿನ ಗೆರಟೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಶ್ರೀ ಹರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಆಡಳಿತವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜರುಗಳ ಸಹಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೀ ಸ್ವಾಮಿಗೆ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಶಾಶ್ವತ ಪೂಜೆಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು.

    ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಂದಿನವರೆವಿಗೂ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣಿನ ನ್ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬರಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣು ಸಿಗದೇ ಇದ್ದ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾವಿನ ಚಿಕ್ಕ ಗಾತ್ರದ ಕಾಯಿಯನ್ನಾದರೂ ನೈವೇದ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

    ಮುಂದೆ ತಿರುವಾಂಕೂರು ಸಂಸ್ಥಾನದ ಆಡಳಿತದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯವು ಸಾಕಷ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ದಿಯನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಇಲ್ಲ್ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದುದೆಂದರೆ ತಿರುವಾಂಕೂರಿನ ಅರಸರಾರೂ ತಾವು ನೇರವಾಗಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಬರದಿಗೆ ಶ್ರೀ ಅನಂತಪದ್ಮನಾಭಸ್ವಾಮಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೇ ಆಳ್ವಿಕೆ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದಹಾಗೆಯೇ ಅಂದು ಬಿಲ್ವಮಂಗಳ ಸ್ವಾಮಿಗಳಿಗೆ ದೊರಕಿದ್ದ ಮೂಲ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ದೇವಾಲಯದ ಸಂಪತ್ತಿನ ರಕ್ಷಕನಾದ ಶ್ರೀ ನರಸಿಂಹ ದೇವರ ಪೀಠದ ತಳದಲ್ಲಿ ಭೂಗತವನ್ನಾಗಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಈಗಿನ ಗರ್ಭಗೃಹದಲ್ಲಿರುವ ಸುಮಾರು 21 ಅಡಿ ಉದ್ದದ ಶ್ರೀ ಅನಂತಪದ್ಮನಾಭ ವಿಗ್ರಹವು ಕಟು ಷರ್ಕರ ಮೂಲದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾಗಿದ್ದು ಈ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಬಗೆಯ ಅಭಿಷೇಕ ಪೂಜೆಗಳಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರ ಬದಲಾಗಿ ಉತ್ಸವ ಮೂರ್ತಿಗೆ ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಾಗುವುದು.

    ಬಿಲ್ವಮಂಗಲ ಸ್ವಾಮಿಗಳಿಂದ ಆರಂಭಗೊಂಡ ಅರ್ಚಕ ಪರಂಪರೆಯೇ ಇಂದಿಗೂ ಮುಂದುವರಿದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದು ಇಂದಿನ ಮುಖ್ಯ ಅರ್ಚಕರು ಸಹ ನಂಬೂದರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾಗಿರುವುದು ದಾಖಲಾರ್ಹ ಸಂಗತಿ.

    ಇಂದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತ ದೇವಾಲಯವೆನ್ನುವ ಗರಿಮೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿರುವ ಶ್ರೀ ಅನಂತಪದ್ಮನಾಭ ಸ್ವಾಮಿಯ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ದಿನನಿತ್ಯವೂ ದೇಶದ ನಾನಾ ಮೂಲೆಗಳಿಂದ ಲಕ್ಷ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಯಾತ್ರಾರ್ಥಿಗಳು ಆಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಬಂದ ತನ್ನ ಯಾರೊಬ್ಬ ನಿಜ ಭಕ್ತನಿಗೂ ಶ್ರಿ ಅನಂತಪದ್ಮನಾಭನು ನಿರಾಶೆ ಮಾಡದೆ ಅವರವರ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಡುತ್ತಾ ವಿರಾಜಮಾನನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

    ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳ ಪುರಾಣಾಗಳು(Myths) -15

ಘಾಟಿ ಸುಬ್ರಹ್ಮಮಣ್ಯ(Ghat Subrahmanya)

       ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ನನ್ನ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು,

    ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರ ಘಾಟಿ ಸುಬ್ರಹ್ಮಮಣ್ಯ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಸುಪ್ರಸಿದ್ದ ಯಾತ್ರಾ ಸ್ಥಳಗಳಾಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಶ್ರೀ ಸುಬ್ರಹ್ಮಮಣ್ಯ ಸ್ವಾಮಿಯು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಾಭಿಮುಖಾವಾಗಿ ಏಳು ಹೆಡೆಗಳ ಸರ್ಪ ಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿಯೂ, ಪಶ್ಚಿಮಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ನರಸಿಂಹಸ್ವಾಮಿಯಾಗಿಗೂ ಒಂದೇ ಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯನು ನೀಡಿದ ಅಭಯಕ್ಕೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ನರಸಿಂಹ ಸ್ವಾಮಿಯು ಅಸ್ತು ಎನ್ನುವ ಮೂಲಕ ಭಕ್ತರ ಕೋರಿಕೆಗಳು ನೆರವೇರುತ್ತವೆನ್ನುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ನಂಬಿಕೆ.

    ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜಧಾನಿಯಾದ ಬೆಂಗಳೂರು ಮಹಾನಗರದಿಂದ ಸುಮಾರು 60 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರವು ದೊಡ್ದಬಳ್ಳಾಪುರ ತಾಲೂಕು, ಬೆಂಗಳೂರು ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ ರಸ್ತೆ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ನಿತ್ಯವೂ ಲಕ್ಷ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಭಕ್ತಾದಿಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳಾನ್ನು ಸ್ವಾಮಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅರುಹಿಕೊಂಡು ಅದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಕಾಣುವ ಸಲುವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕುಷ್ಟ ರೋಗ, ಮತ್ತಿತರೆ ನಾನಾ ನಮ್/ಉನೆಯ ಚರ್ಮರೋಗದ ಬಾಧೆಗಳಿಗೆ ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬ್ಂದು ೧೨ ರಿಂದ ೧೮ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ತಂಗಿದ್ದು ಸ್ವಾಮಿಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಶ್ರದ್ದೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದಾದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಧಿಗಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಗುಣಹೊಂದುತ್ತವೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಐತಿಹ್ಯಗಳು ದೊರಕುತ್ತವೆ.

     ತಾರಕಾಸುರನ ಸಂಹಾರಕ್ಕೆಂದು ಅವತಾರವೆತ್ತಿದ ಕುಮಾರನು ತಾನು ಅರಿಷಡ್ವರ್ಗಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಒಮ್ಮೆ ಬ್ರಹ್ಮದೇವನನ್ನು ಕಂಡು “ನೀನ್ಯಾರು?” ಎಂದು ಕೇಳಲು ಬ್ರಹ್ಮ್ದೇವರು “ತಾನು ಬ್ರಹ್ಮದೇವರು, ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ. ಓಂಕಾರ ಸ್ವರೂಪಿಯು.” ಎನ್ನಲು ಅದಕ್ಕೆ ತೃಪ್ತನಾಗದ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯು “ನೀನು ಓಂಕಾರ ಸ್ವರೂಪನಾದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಪ್ರಣವದ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಸು.” ಎಂದು ಕೇಳಲು ಬ್ರಹ್ಮದೇವನು ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ಕಂಡು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅದರಿಂದ ಕೋಪಿಷ್ಟನಾದ ಕುಮಾರನು ತಾನು ಕಮಲ ಸಂಜಾತನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದನು.

    ಇದರಿಂದ ಸಪ್ತಲೋಕಗಳಲ್ಲಿನ ಸೃಷ್ಟಿ ಕಾರ್ಯವು ನಿಂತು ಅಲ್ಲೋಲ ಕಲ್ಲೋಲವುಂಟಾಗಲು ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಭಗ್ರಸ್ತರಾದರು. ಒಮ್ಮೆ ನಾರದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸತ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ತಾಯಿ ಸರಸ್ವತಿಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮದೇವರು ಕುಮ್ರನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ತಕ್ಷಣವೇ ತಾಯಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಿ ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ ನಾರದರು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಬಳಿ ನಡೆದ ಅಷ್ಟೂ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಅರಹುತ್ತಾರೆ. ಪರಮೇಶ್ವರನು ಈ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಗನಿಂದಾದ ಅಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಬಹಳವೇ ನೊಂದು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸೆರೆಯಿಂದ ಬಿಡಿಸಿ ಮಗನನ್ನು ಕರೆಸಿಕೊಂಡು “ ಬ್ರಹ್ಮದೇವರನ್ನು ಏಕಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿದೆ?” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು “ಪ್ರಣವದ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಕೇಳಲಾಗಿ ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ತಾನು ಮುಂದೆ ನಡೆದನು ಅದರಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡು ನಾನ್ವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದೆ.” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸ್ ಮತ್ತೆ ತಡೆದು “ತಂದೆಯೇ ನನಗೀಗಲೂ ಪ್ರಣವದ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕೆನ್ನುವ ಹಂಬಲವಿದೆ.” ಎನ್ನಲು ಪರಮೇಶ್ವರನು ಬ್ರಹ್ಮದೇವರಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ಮಾಡಲಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮದೇವರು ಕುಮಾರನಿಗೆ ಒಂದು ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರಣವದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದರಿಂದ ಕುಮಾರನಲ್ಲಿದ್ದ ಅರಿಷಡ್ವರ್ಗಗಳು ನಾಶವಾಗಿ ಶುದ್ದ ಜ್ಞಾನವು ಉದಯಿಸಿತು.

    ಆದರೆ ತಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಬೇಡಲು ಬ್ರಹ್ಮದೇವರು “ಕೌಮಾರ್ಯಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪು ಸರಿಯಾದ ಶಿಕ್ಷಾರ್ಹವಲ್ಲ, ಅದಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪು ತನಗೆ ತಿಳಿದು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಪಟ್ಟದ್ದರಿಂದಾಗಿ ಶಿಕ್ಷೆಯು ಸಲ್ಲದು.” ಎಂದನು. ಆದರೆ ಶೀಘ್ರ ಕೋಪಿಯಾದ ಕುಮಾರನು “ತನ್ನ ತಪ್ಪಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಲೇ ಬೇಕು” ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ತನ್ನನ್ನೆ ತಾನು “ಕ್ಷುದ್ರ ಸರ್ಪವಾಗು” ಎಂದು ಶಪಿಸಿಕೊಂಡನು. ನಂತರದಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಪಾರ್ವತಿ, ತಂದೆ ಪರಮೇಶ್ವರ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಬ್ರಹ್ಮದೇವ ಮತ್ತು ಅಣ್ನ ವಿನಾಯಕರುಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ತನ್ನ ಸರ್ಪರೂಪದಿಂದ ವಿಂದ್ಯಪರ್ವತಗಳನ್ನು ದಾಟಿಕೊಂಡು ದಕ್ಷಿಣದೆಡೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿ ವಲ್ಮೀಕ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದನು.

    ಹೀಗೆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳು ಉರುಳಿದವು. ಅದಾಗೊಮ್ಮೆ ಕಷ್ಯಪ ಮಹರ್ಷಿಗಳಾ ಮಕ್ಕಳಾದ ಸರ್ಪ ಕುಲದವರಿಗೂ ಅವರ ಸೋದರ ಸಂಬಂಧಿಗಳಾದ ಗರುಡ ಕುಲದವರಿಗೂ ವೈರತ್ವವು ಉಂಟಾಗಲು ಗರುಡವು ಸರ್ಪಸಂಕುಲವನ್ನೆಲ್ಲಾ  ನಾಶಮಾಡಲು ಪಣ ತೋಟ್ಟಿತು. ಹಾಗೆ ತನ್ನ ಶಪಥದಂತೆ ಸರ್ಪಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದ ಗರುಡನಿಂದಾಗಿ ಭಯಗ್ರಸ್ತರಾದ ಸರ್ಪಕುಲಜರು ದೇವಾನುದೇವತೆಗಳ ಮೊರೆಹೊಕ್ಕರೂ ಅವರಾರಿಗೂ ಇವರನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಾಗದೇ ಹೋಯಿತು.

    ಅದಾಗ ಸರ್ಪಕುಲ ಸಂಜಾತರಾದ ತಕ್ಷಕ, ವಾಸುಕಿಗಳುಗೆ ಒಮ್ಮೆ ನಾರದರ ದರ್ಶನವಾಗಲು ಅವರೀರ್ವರೂ ನಾರದರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅಳಲನ್ನು ತೋಡಿಕೊಂಡರು. ಅದಾಗ ನಾರದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು- “ ಈಗ ಸರ್ಪ ಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯನು ವಲ್ಮೀಕ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿರುವನು, ನೀವುಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಆತನನ್ನು ಸ್ತೋತ್ರ ಮಾಡಿ ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿ ಅಭಯವನು ಬೇಡಿದರೆ ನಿಮ್ಮ ಬಾಧೆಯು ತಪ್ಪುವುದು” ಎಂದರು.

    ತಕ್ಷಣವೇ ವಾಸುಕೀ ಸಮೇತರಾದ ಸರ್ಪಗಳ ಒಂದು ಗುಂಪು ವಲ್ಮೀಕ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸ್ವಾಮಿಯು ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಗುಹೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತ್ ಸ್ತೋತ್ರಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿದಾಗ ಸಂಪ್ರೀತಗೊಂಡ ಕುಮಾರನು ಬಹಿರ್ಮುಖನಾಗಿ ಅಭಯವನ್ನು ಕೊಡಲು ಅವರುಗಳು ಬಂದ ವಿಚಾರವನ್ನು ಕೇಳಿ ಕುಮಾರನಿಗೆ ಸಹ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದು ತೋಚದಾಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಏನಾದರಾಗಲಿ ಎಂದು ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮಿಪತಿಯಾದ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಕುರಿತು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಶ್ರೀ ಹರಿಯು ಕುಮಾರನಿದ್ದ ಗುಹೆಯ ಮುಂದೆ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡು “ಕುಮಾರ..” ಎಂದು ಕೂಗಿದನು. ಆಗ ಭಾರೀ ಘಟಸರ್ಪವೊಂದು ಬಂದು ಎದುರಿಗೆ ನಿಲ್ಲಲು ಶ್ರೀಹರಿಯು ಅದನ್ನು ಆಲಂಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿ ಸ್ವಾಮಿಗೆ ನಿಜರೂಪವು ಪ್ರಾಪ್ತವಾಯಿತು.

    ಕುಶಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಾಮಿಯು ತಾನು ಸರ್ಪಗಳಿಗೆ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡಿದ ವಿಚಾರವನ್ನು ಶ್ರೀಹರಿಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿ ಆಗ ಕಮಲಾಕ್ಷನು ಗರುಡನನ್ನು ಬರಮಾಡಿ ಸರ್ಪಗಳಿಗೆ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಲ್ಲದೆ “ನೀವಿರುವಲ್ಲಿ ನಾನು ಬೆಂಗಾವಲಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ನರಸಿಂಹ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರುವೆನು” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು. ಕುಮಾರನು ಸರ್ಪಗಳು ತನ್ನ ಮೊರೆಹೊಕ್ಕ ಕಾರಣಾದಿಂದಾಗಿ “ಎಲ್ಲಾ ಸರ್ಪಗಳಿಗೆ ತನ್ನ ಅಂಶವು ಬರಲಿ” ಎಂದು ಹರಸಿ ``ತನ್ನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅಚಂದ್ರಾರ್ಕವಾಗಿ ಇಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಪೂಜೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ’’ ರೆಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ ತಾನು ಪ್ರಯಾಣ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನೆಡೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದನು.

 

ಭಾಗ- 2

    ಇಂದಿನ ಬಳ್ಳಾರಿ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಸೇರಿದ ಸಂಡೂರು ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಘೋರ್ಪಡೆ ವಂಶಸ್ಥರ ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದಿತು. ಮರಾಠರ ಉಚ್ಚ್ರಾಯ ಕಾಲವಾಗಿದ್ದ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ದಬಳ್ಳಾಪುರವನ್ನು ಮಲ್ಲಭೈರೇಗೌಡ ಎನ್ನುವ ಪಾಳೇಗಾರರು ಆಳುತ್ತಿದ್ದರೆಂದು ಶಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಇಂದಿನ ಬೆಂಗಳೂರ್ನ ಯಶವಂತಪುರದ ವರೆವಿಗೂ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮರಾಠಾ ರಾಜ್ಯದ ಆಡಳಿತವು ಸಂಡೂರಿನ ಘೋರ್ಪಡೆ ವಂಶಸ್ಥರ ಪೂರ್ವಿಕರಿಗೆ ಸೇರಿತ್ತು. ಅವರು ಬಹಳ ದೈವಭಕ್ತರೂ, ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳ ಪಾಲನೆ ಮಾಡುವವರೂ ಆಗಿದ್ದರು.

    ಅದೊಂದು ದಿನ ಒಬ್ಬ ವೀಳ್ಯದೆಲೆಗಳಾನ್ನು ಮಾರುವ ವರ್ತಕನು ತನ್ನ ಸರಕನ್ನು ಮಾರಲು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಊರುಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರಲು ದಾರಿಮದ್ಯೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ತಂಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಈಗ ಸ್ವಾಮಿಯು ಮೂಡಿರುವ ಅದೇ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ದಣಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ವರ್ತಕನಿಗೆ ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ಕನಸಿನಲ್ಲೆಂಬತೆ “ಮರದಡಿಯ ನೆರಳಾಗಿರುವ ಈ ಶಿಲೆಯ ಮೇಲೆ ಭಾರವಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದೀಯ, ಏಳು... ಏಳು...” ಎಂದಂತೆ ಅಶರೀರವಾಣಿಯೊಂದು ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಮೊದಮೊದಲು ವರ್ತಕನು ಇದೊಂದು ಗಾಳಿ ಚೇಷ್ಟೆಯಿರಬೇಕೆಂದೆಣಿಸಿ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದನು ಆದರೆ ಅದೊಂದು ದಿನ ಸ್ವಾಮಿಯು ಸ್ವಪ್ನದಲಿ ತನ್ನ ನಿಜಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ದರ್ಶನ ನೀಡಿ “ಇಲ್ಲೇ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಾನು ವಾಸವಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಮೂಲಸ್ಥಾನವು 20 ಗಜದ ಅಂತರದಲ್ಲಿದೆ. ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ಸಂಡೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ನಾಳೆ ಪ್ರಾತಃ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಒಬ್ಬ ವಿಪ್ರನು ಬರುವನು, ಅವನ ಜತೆಗೆ ಹೋಗಿ ರಾಜರಿಗೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿರುವ ವಿಚಾರವನ್ನು ತಿಳಿಸು. ಆತನು ಬಂದು ಗುಡಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿ, ಪೂಜಾದಿಗಳಿಗೆ ಅನುಕೂಲವನ್ನು ಮಾಡುವನು. ನಿನಗೆ ಈ ಜೀವನದ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕರುಣಿಸುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ನುಡಿದು ಸ್ವಾಮಿಯು ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.

    ಅದೇ ಮರುದಿನ ಬೆಳೆಗ್ಗೆ ವರ್ತಕನು ಮುಖ ಮಾರ್ಜನವನ್ನು ಮಾಡಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರಲು ಒಬ್ಬ ವಿಪ್ರನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದನು. ವರ್ತಕನು ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ನಡೆದುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆ ವಿಪ್ರನಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನವಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶಿಲೆಯ ಬಳಿ ಬರಲು ಸ್ವಾಮಿಯು ಕ್ಷಣಾ ಮಾತ್ರವೇ ಸರ್ಪಸ್ವರೂಪದಲಿ ದರ್ಶನ ನೀಡಿದನು. ನಂತರದಲ್ಲಿ ಈರ್ವರೂ ಸಂಡೂರಿನತ್ತ ಪ್ರಯಾಣಾ ಬೆಳೆಸಿದರು.

    ಹೀಗೆ ಹಲವು ದಿನಗಳ ಪ್ರಯಾಣದ ಬಳಿಕ ಸಂಡೂರು ತಲುಪಿದ ಆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಅಲ್ಲಿನ ರಾಜರು ದರ್ಶನ ನೀಡಿ ಬಂದ ಕಾರಣಾವನ್ನು ಕೇಳಲಾಗಿ ಇಬ್ಬರೂ ತಮಗೆ ಸ್ವಾಮಿಯು ಅರುಹಿದ ಎಲ್ಲಾ ವಿಚಾರಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಿದರು, ಮತ್ತು “ತಾವು ದಯವಿಟ್ಟು ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಬೇಕು” ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ರಾಜರು ಮಾತ್ರ “ನೋಡಿ ನಮಗಿರುವ ರಾಜಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ಇಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟು ದೂರ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ತಮಗೆ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಏನೇನು ಅನುಕೂಲಗಳು ಬೇಕೋ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತೇವೆ, ನೀವೇ ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿರಿ” ಎಂದು ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಡಿಸಿದರು. “ಸ್ವಾಮಿಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾವೇ ಮಾಡುವುದಾದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಲಕರಣೆಗಳಿಲ್ಲವೆ? ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬರಬೇಕಿದ್ದಿತೆ? ಸ್ವಾಮಿಯ ಇಚ್ಚೆ ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ಆ ಕೆಲಸವಾಗಬೇಕೆಂದಿರುವಾಗ ನಮ್ಮಿಂದದು ಸಾಧ್ಯವೆ? ಬರುವುದಾದಲ್ಲಿ ಬನ್ನಿ, ಇಲ್ಲವೇ ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಚೆ, ನಮಗೆ ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಡಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದ ವರ್ತಕ ಹಾಗೂ ವಿಪ್ರರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು.

    ಮತ್ತೆ ಅದೇ ರಾತ್ರಿ ರಾಜರ ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿಯು ಉಗ್ರ ರೂಪಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು “ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದೀಯೆ, ನಿನ್ನ ಇಡೀ ರಾಜ್ಯಕೋಶ, ಪುತ್ರ, ನಿತ್ರ, ಕಳಾತ್ರಾದಿಗಳು ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ” ಎನ್ನಲು ರಾಜರಿಗೆ ಕೂಡಲೇ ಎಚ್ಚರವಾಗಿ ಸ್ವಾಮಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸಿ ಆ ಈರ್ವರನ್ನು ಹುಡುಕಿಸಿ ಕರೆತಂದು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಅವರೀರ್ವರನ್ನು ಯಥೋಚಿತವಗಿ ಸತ್ಕರಿಸಿ ತಕ್ಷಣಾ ಅವರೊಡನೆ “ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಸಿದ್ದರಾಗಿ ಬರುವೆವು” ಎಂದರು.

    ಸರಿಸುಮಾರು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮೂರರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ತಲುಪಿದ ರಾಜ ಪರಿವಾರ ಸ್ವಾಮಿಯಿರುವ ಸ್ಥಳದ ಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿತು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರಲ್ಲಿ ಸರ್ಪಾಕೃತಿಯ ಕಲ್ಲುಗಳೇ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಾಗಿ ಮೂಲ ಸ್ವಾಮಿಯ ನೆಲೆ ಹುಡುಕುವುದೇ ಬಹಳ ತ್ರಾಸವಾಯಿತು. ಪರಿವಾರದವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಈ ಹುಡುಕಾಟದಿಂದಾಗಿ ಬಹಳ ದಣಿವಾಗಲು ತೊಡಗಿತು. ಕಡೆಗೆ ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹುಡುಕಾತಕ್ಕೆ ಅಲ್ಪವಿರಾಮವನ್ನು ನೀಡಿ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಲು ತೊಡಗಿದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ದೊಡ್ದ ಕಲ್ಲು ಗುಂಡು ಇನ್ನೆರಡು ಸಣ್ಣ ಗುಂಡುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಒಲೆಯನ್ನು ರಚಿಸಿ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಬೇಯಲು ಇಟ್ತರು. ಹೀಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ಬಳಿಕ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಬೆಂದಿವೆಯೇನೋ ಎಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಮುಚ್ಚಿದ ತಟ್ಟೇಯನ್ನು ತೆಗೆದು ನೋಡಲು ಎಲ್ಲಾ ಆಹಾರವೂ ರಕ್ತವರ್ಣವಾಗಿದ್ದಿತು. ಇದರಿಂದ ಗಾಬರಿ ಹೊಂದಿದ ರಾಜರು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ವಾಮಿಯು ಇರುವನೆಂಬ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ  ತೊಡಗಿದರು. ಅದಾಗ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಹುತ್ತದ ಕೋವಿಗಳ ದರ್ಶನವಾಯಿತು.

    ಇದೇ ಊರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಗೊಲ್ಲರ ಹುಡುಗನೋರ್ವ ತನ್ನ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರಲು ಸಂಜೆಯ ವೇಳೆ ದನಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮನೆಗೆ ವಾಪಾಸು ಅಟ್ಟುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಸುವು ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಈ ಹುತ್ತದ ಬಳಿ ಬಂದು ಹುತ್ತಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಕೆಚ್ಚ್ಚಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹಾಲು ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಿತು. ಈ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಸುವು ಹಾಲನ್ನೆರೆಯುವ ಕಾರ್ಯವು ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿರಲು ಆ ಊರಿನ ಗೊಲ್ಲರು ಸಹ ಹಸುವು ತನ್ನಲ್ಲಿನ ಹಾಲನ್ನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅದೇ ದಿನ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಆ ದಿನದ ಸಂಜೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಎಂದಿನಂತೆ ಆ ಹಸುವು ಹುತ್ತದ ಬಳಿ ಸಾರಿ ಅಲ್ಲಿ ಹಾಲನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಿರಲು ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ರಾಜರೂ ಮಂತ್ರಮುಗ್ದರಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

    ಆ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ರಾಜರ ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ದರ್ಶನವನ್ನಿತ್ತ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯು “ನನ್ನ ಮೇಲಿರುವ ವಲ್ಮೀಕವನ್ನು ತೆಗೆ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಸರ್ಪ ಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ನರಸಿಂಹ ಸಮೇತನಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ಜ಼ೇನೆ” ಎಂದು ಆದೇಶಿಸಿದನು. ಅದಾದ ಮರುದಿನ ಗೊಲ್ಲರನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಜರು ವಲ್ಮೀಕವನ್ನು ತೆಗೆಯಲು ಲಕ್ಷ್ಮೀನರಸಿಂಹ ಸಮೇತ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಸ್ವಾಮಿಯ ದರ್ಶನವಾಯಿತು.

    ಇದಾದ ಬಳಿಕ ರಾಜರು ತಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಪರಿವಾರದವರೊಡಗೂಡಿ ಸ್ವಾಮಿಗೆ ದೇವಾಲಯವೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಪೂಜಾದಿಗಳಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದರು.

    ಅಂದಿನಿಂದಿಂದಿನವರೆವಿಗೆ ಸ್ವಾಮಿಯು ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಂದ ಸೇವೆಕೊಂಡು ಅವರವರ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಬೆರವೇರಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿರುತ್ತಾರೆ.

    ನಮಸ್ಕಾರ.

ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ....

    ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

    ಇದೇನಪ್ಪಾ ಇವ್ನು ಹೊಸ ವರ್ಷ ಬಂದು ಒಂದೆರಡು ದಿನ್ ಕಳೆದ್ಮೇಲೆ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಶುಭಾಶಯ್ ಹೇಳ್ತಿದಾನೆ ಅಂದ್ಕೊಂಡ್ರಾ? ಹೌದು, ಹೊಸ ವರ್ಷ ಬಂದು ಆಗ್ಲೇ ಎರಡು ದಿನಗಳು ಕಳೆದು ಹೋಗಿಯಾಯ್ತು. ಕಾಲವೇ ಹಾಗೆ ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲೋದಿಲ್ಲ. ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಓಡ್ತಾನೇ ಇರೋದೇ ಅದ್ರ ಕೆಲ್ಸನೇನೋ? ಆದ್ರೆ ನಾವು-ನೀವು ಮನುಷ್ಯರು ನೋಡಿ, ಕಾಲ ಮುಂದೋಡ್ತಿದ್ರೂ ನಮಗೆ ಮಾತ್ರ ಸರಿದ ಕಾಲದದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಗಳ ಸುತ್ತ ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳ ನೆನಪುಗಳು ಮಾತ್ರ ಮಾಸದಂತೆ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿರುತ್ತವೆ.

    ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಷಗಳಂತೆ 2013 ನೇ ವರ್ಷವೂ ಇಂತಹಾ ಸಾಕಷ್ಟು ಘಟನೆಗಳ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿ ಹೋಗಿದೆ, ಹೌದಲ್ಲ?

ಇಂತಹಾ ಹಲವಾರು ಘಟನೆಗಳಾಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಂದಷ್ಟನ್ನು ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಕನ್ನಡ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಳಾದ ‘ವಿಜಯವಾಣಿ’ ಹಾಗೂ ‘ಉದಯವಾಣಿ’ ಯಲ್ಲಿನ ಸ್ನೇಹಿತರು ನಮಗಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಹಾ ಕೆಲವು ಪುಟಗಳಾನ್ನು ನಾನಿಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಚ್ಚಿಸಿದ್ದೇನೆ,

ನಿಮಗೂ ಇದು ಇಷ್ಟವಾಗಬಹುದೆನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ.

    ಸರಿ ಹಾಗಾದರೆ ಇನ್ನು ತಡವೇಕೆ ಇಲ್ಲಿನ ಪುಟಗಳಾನ್ನು ಒಂದೋಂದನ್ನೇ ತಿರುವಿ ಹಾಕುತ್ತಾ ನಾವುಗಳು ಕಳೆದ ವರ್ಷಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡಂತಹಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮೆಲುಕು ಹಾಕೋಣ....

‘ವಿಜಯವಾಣಿ’-  

 ‘ಉದಯವಾಣಿ’ 

    ಕಳೆದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅನುಭವಿಸಿದ ಸಿಹಿ-ಕಹಿ ಘಟನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೆನೆದು ಮನಸ್ಸು ಒದ್ದೆಯಾಗಿರುವ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ನಾವೀಗ ಇನ್ನೊಂದು ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ.

    ಈ 2014 ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಿಹಿಯನ್ನೇ ನೀಡಲಿ, ಕಹಿಯ ಪ್ರಮಾಣ ಆದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಇರಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತಾ...

ನಿಮಗೆಲ್ಲಾ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಹೊಸವರ್ಷದ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

    ನಮಸ್ಕಾರ.

ಕನ್ನಡದ ನಾಡಿಮಿಡಿತ ಅರಿತ ಕಥೆಗಾರ: ‘ನಾಡಿ’

ಮಡಿಕೇರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಜನವರಿ 7 ರಿಂದ 9 2014ರ ವರೆಗೆ ನಡೆಯಲಿರುವ ಅಖಿಲ ಭಾರತ 80ನೇ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ನಾಡಿನ ಖ್ಯಾತ ಸಾಹಿತಿ ನಾ. ಡಿಸೋಜರವರು ಆಯ್ಕೆಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಇವರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವ ಅನೇಕ ಕಥೆ-ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಜನಮಾನಸವನ್ನು ಸೂರೆಗೂಂಡಿವೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವಷ್ಟು ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಾಗಿಯೂ ಹೆಸರು ಮಾಡಿವೆ. ಇಂತಹಾ ಅಪೂರ್ವ ಸಾಹಿತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷಗಿರಿ ಪ್ರಾಪ್ತವಾದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಬದುಕು-ಬರಹದ ಕುರಿತ ಕಿರುನೋಟವೊಂದು ಇಲ್ಲಿದೆ.

    ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೂ ನನ್ನ ನಮಸ್ಕಾರ.

    ಈ ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಾಶ್ಮೀರ ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿರುವ ಎಂಭತ್ತನೇ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿರುವ ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚಿನ ಸಾಹಿತಿ ನಾರ್ಬರ್ಟ್ ಡಿಸೋಜಾರವರಿಗೆ ಈ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಅಭಿನಂದನೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಬಯಸುತ್ತೇನೆ.

    ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಉಳಿಯಬೇಕು. ಸರ್ಕಾರ ಕನ್ನಡ ಮಾದ್ಯಮವನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಬೇಕು, ಇದೇ ಮುಂತಾದ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ತಾವು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಆಂಗ್ಲ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಭಾಷೆಗೆ ಕುಮ್ಮಕ್ಕು ನೀಡುತ್ತಿರುವ, ಜತೆಗೆ ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಂದ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಅನುಕೂಲಗಳಾನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಸಾಹಿತಿಗಳೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ವರ್ಗವೇ ನಮ್ಮ ನಡುವಿರುವ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತಾವು ಬದುಕಿ ಬಾಳಿದ ಮಲೆನಾಡಿನ ಐಸಿರಿಯ ನಡುವಿನ ಪುಟ್ಟ ಊರು ಸಾಗರದ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ನಡೆವ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳಿಂದ ಸ್ಪೂರ್ತಿಗೊಂಡು ಅತಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಸ್ತುವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಓದುಗರಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಟ್ಟುವಂತೆ ಕಥೆ ಹೆಣೆಯಬಲ್ಲ ಜಾಣ ಕಥೆಗಾರರಾದ ನಾ. ಡಿಸೋಜಾರಂಥವರು ಯಾವುದೇ ಪ್ರಚಾರವನ್ನು ಬಯಸದೆ ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವು  ಕನ್ನಡದ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವಂತಹವರೂ ನಮ್ಮೊಡನಿರುವುದು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಖುಷಿಯ ಸಂಗತಿ. ಇಂತಹಾ ಅಪ್ಪಟ ಕನ್ನಡ ಪ್ರೇಮಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ಈ ಬಾರಿ ಕನ್ನಡಮ್ಮನ ತೇರನ್ನೆಳೆಯುವ ಅವಕಾಶ ದೊರೆತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾ. ಡಿಸೋಜಾರವರ ಬದುಕು-ಬರಹಗಳ ಕುರಿತ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ನೋಟ ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಸಾಹಿತಿ ನಾ. ಡಿಸೋಜ

    ಇದೀಗ 75ರ ಹರೆಯದ ನಾ. ಡಿಸೋಜಾ ಕಳೆದ ಕಾಲಮಾನದ ಸಾಕ್ಷಿಪ್ರಜ್ಞೆಯಾಗಿ ಹಲವಾರು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೃತಿಗಳ ಮೂಲಕ ದಾಖಲು ಮಾಡಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ತಾವು ಬದುಕಿ ಬಾಳಿದ ಮಲೆನಾಡಿನ ಪರಿಸರ, ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಮನದ ತಲ್ಲಣಗಳು,  ಪರಿಸರ ನಾಶ, ಮಲೆನಾಡಿನ ಒಂದು ಕಾಲದ ಮಾಮೂಲಿ ಅತಿಥಿಯಾಗಿದ್ದ ಪ್ಲೇಗ್ ಎಂಬ ಮಹಾಮಾರಿಯಂತಹಾ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಲೆನಾಡಿಗರ ಬದುಕನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿದ ಲಿಂಗನಮಕ್ಕಿಯಂತಹಾ ಯೋಜನೆಗಳಿಂದುಂಟಾದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಸಹ ಇವರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಮಲೆನಾಡಿನ ಅಪರೂಪದ ಚಿತ್ರಗಳು, ಅಲ್ಲಿನ ಕೆಲ ವಿಶೇಷ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಅಲ್ಲದೆ ಸಮಾಜದ ಕೆಲ ಧೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೂ ಇವರ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.

    ಕಾದಂಬರಿ, ಸಣ್ಣ ಕಥೆ, ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯ, ನಾಟಕ, ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆ ಹೀಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯದ ನಾನಾ ಪ್ರಕಾರಗಳಾಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿರುವ ಡಿಸೋಜಾರವರು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು 1937 ಜೂನ್ 6 ರಂದು ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ.  ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದ ಎಫ್. ಪಿ. ಡಿಸೋಜಾ ಹಾಗೂ ರೂಪೀನಾ ಡಿಶೋಜಾರವರ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಜನಿಸಿದ ಡಿಸೋಜಾರ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಾತಾವರಣಾವಿದ್ದಿತು. ತಂದೆ ಎಫ್.ಪಿ. ಡಿಸೋಜಾರವರಿಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತದ ಕಡೆ ಒಲವಿತ್ತು, ತಾಯಿ ರೂಪಿನಾ ಡಿಸೋಜಾ ಕೂಡಾ ತಾವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜನಪದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. 

    ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಇಂಟರ್ ಮಿಡಿಯೆಟ್ ಶಿಕ್ಷಣ ಪೂರೈಸಿದ ಡಿಸೋಜಾಗೆ ತಮ್ಮ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಅವಧಿಯಿಂದಲೇ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಒಲವಿದ್ದಿತು. ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತರ ಜೀವನ ದೃಷ್ಟಿ, ಆದರ್ಶ, ಬದುಕನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಬಗೆ, ಈ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಶಗಳು ಡಿಸೋಜಾರವರ ಮೇಲೆ ಗಾಢವಾಗಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದ್ದವು, ಇದಲ್ಲದೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ದೆಸೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ದೊರೆತ ಗೋರೂರು ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅಯ್ಯಂಗಾರರ ಒಡನಾಟ, ಅವರು ಸಾಹಿತ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ನೀಡಿದ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯಿಂದಾಗಿ ನಾ. ಡಿಸೋಜಾರವರು ಒಬ್ಬ ಮಹತ್ವದ ಸಾಹಿತಿಗಳಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.

    ತಮ್ಮ ಕಾಲೇಜು ಶಿಕ್ಶಣದೊಂದಿಗೆ ಶೀಘ್ರಲಿಪಿ ಹಾಗೂ ಬೆರಳಚ್ಚು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತೇರ್ಗಡೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ಡಿಸೋಜಾರವರು ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಅವಧಿಯ ಬಳಿಕ ಲೋಕೋಪಯೋಗಿ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಬೆರಳಚ್ಚುಗಾರರಾಗಿ 1959ರಿಂದ 1995ರ ವರೆಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶರಾವತಿ ಯೋಜನೆ, ಕಾರ್ಗಲ್, ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ, ಸಾಗರ, ಮಾಸ್ತಿಕಟ್ಟೆ ಇದೇ ಮೊದಲಾದ ಮಲೆನಾಡು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಪಡೆದ ನಾ. ಡಿಸೋಜಾರವರಿಗೆ ಮಲೆನಾಡಿನ ಪರಿಸರ, ಜನ ಜೀವನ, ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ಆತಂಕಗಳೆಲ್ಲದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಚಿತ್ರಣವೊಂದು ಲಭ್ಯವಾಯಿತು. ಇದೆಲ್ಲದರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡ ಡಿಸೋಜಾರವರಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಗಳು ಹೊರಬಂದವು.

    ನಾ. ಡಿಸೋಜಾರವರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಹರವು ಅಗಾಧವಾದದ್ದು. ಈ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಕಾದಂಬರಿ, ಸಣ್ಣ ಕಥೆ, ನಾಟಕ, ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯ ಇಂತಹಾ ನಾನಾ ಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃಷಿ ಮಾಡಿದ ‘ಅಕ್ಷರ ಕೃಷಿಕ’ ಈ ಡಿಸೋಜಾ. ಡಿಸೋಜಾರ ಮೊದಲ ಕಾದಂಬರಿ‘ಬಂಜೆ ಬೆಂಕಿ’ಯು ಪ್ರಕಟವಾದುದು 1964ರಲ್ಲಿ. ‘ಮುಳುಗಡೆ’, ‘ದ್ವೀಪ’, ‘ತಿರುಗೋಡಿನ ರೈತ ಮಕ್ಕಳು’, ‘ಒಡ್ಡು’, ‘ಒಂದು ಜಲಪಾತದ ಸುತ್ತ’, ‘ಕೆಂಪು ತ್ರಿಕೋನ’, ‘ಪ್ರೀತಿ ಎಂಬ ಚುಂಬಕ’, ‘ಪ್ರಜ್ಞಾಬಲಿ’, ‘ದೇವರಿಗೇ ದಿಕ್ಕು’, ‘ಇಕ್ಕೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿ’, ‘ಮುಖವಾಡ’ ಇದೇ ಮೊದಲಾದ ನಲವತ್ತು ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು ಬರೆದಿರುವ ನಾ. ಡಿಸೋಜಾ ‘ನೆಲೆ’, ‘ತಿಂಗಳ ಪೂಜೆಗೆ ಬಂದ ಮಗ’, ‘ದೇವರ ಶಿಲುಬೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದದ್ದು’, ‘ಬಣ್ಣ; , ‘ಪಿಟೀಲು’, ‘ಕೊನೆ’, ‘ಸಮಾಧಿ’ ಇಂತಹಾ ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿರುವ ಅಂಧಶ್ರದ್ದೆಗಳ ಕುರಿತು ತೋರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರಲ್ಲದೆ ಅವುಗಳು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಲಬೇಕಾದ ಚಲನಾಶೀಲತೆಯ ಕುರಿತೂ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ.

    ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಗಮನಾರ್ಹ ಕೊಡುಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವ ಡಿಸೋಜಾರವರು ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಮಿನಿ ಕಾದಂಬರಿ, ನಾಟಕ, ಸಣ್ಣ ಕಥೆ, ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಬಾಲಗಂಧರ್ವ, ಕದಂಬ ಮಯೂರಶರ್ಮ, ಸದಾಶಿವ ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರ, ಬಿಹಾರಿ ದಾಸ್ ಇದೇ ಮೊದಲಾದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿರುವ ಗರಿಮೆ ನಾ. ಡಿಸೋಜಾರವರದು. ‘ದೇವರಿಗೆ ದಿಕ್ಕು’, ‘ತಬ್ಬಲಿ’, ‘ಕೃಷ್ಣನ ಕೊಡುಗೆ’, ‘ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ಬಂತು ಬಣ್ಣ’, ಇದೇ ಮುಂತಾದ ಮಕ್ಕಳ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿರುವ ಡಿಸೋಜಾರವರು ‘ಗೇರುಸೊಪ್ಪೆ’, ‘ಪಾರಿವಾಳ ದ್ವೀಪ’, ‘ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದ ಅಜ್ಜಿ ಕಥೆಗಳು’, ‘ಹಿತೋಪದೇಶದ ಕಥೆಗಳು’, ‘ಗುರುದೇವರ ಕಥೆಗಳು’ ಇಂತಹಾ ಮಿನಿ ಕಾದಂಬರಿ, ಸಣ್ಣ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಡಿಸೋಜಾರವರು ಸ್ವತಃ ಪ್ರಕೃತಿ ಪ್ರೇಮಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಇವರ ಎಲ್ಲಾ ಕಾದಂಬರಿ, ನಾಟಕ, ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನ ಸೌಂದರ್ಯ, ಅಲ್ಲಿನ ಖಗ-ಮೃಗಗಳ ಝೇಂಕಾರ, ಬೆಟ್ಟ-ಗುಡ್ದಗಳ ರಮಣೀಯತೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

    ತಮ್ಮ ಮನೆ ಮಾತು ಕೊಂಕಣಿಯಾದರೂ ಕನ್ನಡಾಂಬೆಯ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದ ಈ ಅಪರೂಪದ ಸಾಹಿತಿಗೆ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಲಭಿಸಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ 1988ರಲ್ಲಿ ‘ಬೆಳಕಿನೊಡನೆ ಬಂತು ನೆನಪು’ ಕೃತಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡಮಿ ಪುರಸ್ಕಾರ, 1990ರಲ್ಲಿ ‘ಕಾಡಿನ ಬೆಂಕಿ’ ಕಾದಂಬರಿಯು ಚಲನಚಿತ್ರವಾಗಿ ರಜತ ಕಮಲ ಪುರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಭಾಜನವಾಯಿತು. ಮುಂದೆ 2008ರಲ್ಲಿ  ಗಿರಿಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿ ‘ದ್ವೀಪ’ಕಾದಂಬರಿಯು ಚಲನಚಿತ್ರವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಣ ಕಮಲ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿತು.

ಇದಲ್ಲದೆ 1993ರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, 1998ರಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ನಿರಂಜನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, 2007ರಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ಗೌರವ ಡಾಕ್ಟರೇಟ್ ಗಳು ನಾ. ಡಿಸೋಜಾರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಒಲಿದು ಬಂದ ಗೌರವ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳು. ‘ಮುಳುಗಡೆಯ ಊರಿಗೆ ಬಂದವರು’ ಕೃತಿಗಾಗಿ ಬಾಲ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಡಮಾಡುವ ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡಮಿ ಪುರಸ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಡಿಸೋಜಾರವರು ಭಾಜನರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

    ಇನ್ನು ‘ಬಳುವಳಿ’, ‘ಬೆಟ್ಟದ ಪುರದ ದಿಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳು’, ‘ಆಂತರ್ಯ’ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಾಗಿ ಜನ ಮನ್ನಣೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದರೆ ‘ಮುಳುಗಡೆ’, ‘ಕೊಳಗ’, ‘ಒಳಿತನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಂದವರು’, ‘ಪರಾರಿಯಾಗುವ ಹುಡುಗ’, ‘ಬಣ್ಣ’ ಇದೇ ಮೊದಲಾದ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ವಿವಿಧ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳ ಪದವಿ ವಿಭಾಗದ ಪಠ್ಯಗಳಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಗೊಂಡಿವೆ. ಅಲ್ಲದೆ ನಾ. ಡಿಸೋಜಾರ ಕಥೆ, ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಕೊಂಕಣಿ, ಮಲಯಾಳಂ, ಹಿಂದಿ, ಇಂಗ್ಲೀಷ್, ಸಂಸ್ಕೃತ, ತೆಲುಗು ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಅನುವಾದಗೊಂಡು ಅಲ್ಲಿನ ಓದುಗರಿಂದಲೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಗಳಿಸಿದೆ.

    ಇಂತಹಾ ಕನ್ನಡದ ಸೇವಾಕರ್ತನಿಗೆ ಈ ಬಾರಿ ಮಡಿಕೇರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿರುವ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸ್ಥಾನ ಒಲಿದಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದ ಸಂಗತಿ. “ಹದಿನೈದು ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಭಾಷೆ ಸಾಯುತ್ತಿದೆ!” ಎನ್ನುವ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ವರದಿ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವೂ ಅಳಿಯುವ ಭಾಷೆ ಆಗಬಾರದೆಂದರೆ ಇಂತಹಾ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆ ತುಂಬಾ ಇದೆ.” ಎಂದು ಖಚಿತವಾಗಿ ನಂಬಿರುವ ಡಿಸೋಜಾರವರಿಗೆ ಒಲಿದ ಅಧ್ಯಕ್ಷಗಿರಿಗಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಅಭಿನಂದಿಸುತ್ತಾ.....

    ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಇದೋ ನನ್ನ ಆಹ್ವಾನ,

    ಬನ್ನಿ ಮಡಿಕೇರಿಗೆ....

    ಕನ್ನಡಮ್ಮನ ಜಾತ್ರೆಗೆ....

    ನಾವು- ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಕೂಡಿ ಕನ್ನಡದ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಜಗದಗಲ ಸಾರೋಣ....

    ಕನ್ನಡ ತೇರನು ಎಳೆಯೋಣಾ...

    ನಮಸ್ಕಾರ

ನಮ್ಮಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳ ಪುರಾಣಾಗಳು(Myths) -14

ಹುಲಿಗೆ(Hulige)

Goddess Sri Huligemma devi

    ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊಪ್ಪಳ ಜಿಲ್ಲೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಪೌರಾಣಿಕ, ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಜಿಲ್ಲೆ..

   ಇಂತಹಾ ಕೊಪ್ಪಳ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪ್ರಸಿದ್ದ ಪೌರಾಣಿಕ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರ  ಹುಲಿಗೆ.

   ಹುಲಿಗೆ ಅಥವಾ ಹುಲಿಗಿ ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹಾಮಾತೆ ಶಕ್ತಿ ಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ರೇಣುಕಾಂಬಾ ದೇವಿಯು ‘ಹುಲಿಗೆಮ್ಮ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ. ಸರಿಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ನೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ತಾಯಿಯು ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ತಾನು ನಂಬಿದ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನಾವಿಂದು ಸಹ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ.

    ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಈಗಿನ ಹುಲಿಗಿ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿದ್ದ ನಾಗಜೋಗಿ ಹಾಗೂ ಬಸವಜೋಗಿ ಎನ್ನುವ ಈರ್ವರು ಸವದತ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ರೇಣುಕಾಂಬೆ ಯಲ್ಲಮ್ಮ ದೇವಿಯ ಮಹಾ ಆರಾಧಕರಾಗಿದ್ದರು. ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರತಿ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ತಪ್ಪದೆ ಯಲ್ಲಮ್ಮ ದೇವಿಯ ದರ್ಶನಕ್ಕೆಂದು ತಮ್ಮ ಸ್ವಗ್ರಾಮದಿಂದ ಸವದತ್ತಿಗೆ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆಗಳು ಬಂದರೂ ತಾವು ದೇವಿಯ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವುದನ್ನೂ, ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದನ್ನೂ ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

    ಹೀಗಿರಲು ಅದೊಂದು ದಿನ ನಾಗ ಜೋಗಿಯವರಿಗೆ ತಾಯಿ ರೇಣುಕಾಂಬೆಯು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು-    “ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ನೀವಿನ್ನು ಸವದತ್ತಿಯವರೆಗೂ ಬರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ,ನಿಮ್ಮೂರಿನ ಗುಡ್ಡದ ಬುಡದಲ್ಲಿಯೇ ನಾನು ಲಿಂಗರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ನನಗಾಗಿ ಅಲ್ಲೊಂದು ಗುಡಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಪೂಜಿಸಲು ತೊಡಗಿರಿ. ಇದರಿಂದ ನಿಮಗೂ ಈ ಊರಿಗೂ ಸನ್ಮಂಗಳವಾಗುವುದು.” ಎಂದಂತಾಯಿತು. ಇದಾದ ಮರುದಿನವೇ ತನಗಾದ ಕನಸಿನ ಅನುಭವವನ್ನು ತನ್ನ ಸಹವರ್ತಿ ಬಸವಜೋಗಿಗೂ ತಿಳಿಸಿದ ನಾಗಜೋಗಿಗಳು ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿಕೊಂಡು ತಾಯಿಯು ನೆಲೆಸಿರುವ ಮೂಲ ಸ್ಥಾನಕ್ಕಾಗಿ ಹುಡುಕಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅದಾಗ ತಾಯಿಯು ನುಡಿದಂತೆ ಬೆಟ್ತದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೊಂದು ದೈವೀಪ್ಯಮಾನವಾದ ಲಿಂಗ ಸ್ವರೂಪದ ಕಲ್ಲೊಂದು ದೊರೆಯಿತು. ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಹೃದಯಗಳೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉಬ್ಬಿ ಹೋದವು. ಮತ್ತವರು ತಡ ಮಾಡದೆ ಆ ಶಿಲಾಸ್ವರೂಪದ ಶಕ್ತಿದೇವತೆಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಗುಡಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಪೂಜಿಸಲು ತೊಡಗಿದರು.

Huligemma devi temple, Huligi

    ಇಷ್ಟಾಗಿ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ತಾಯಿಯ ಮಹಾಮಹಿಮೆ ಊರಿಗೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿಯಿತು. ಊರು, ಪರ ಊರುಗಳಿಂದ ಜನರು ತಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ತಾಯಿಯ ಬಳಿ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಆ ತಾಯಿಯೂ ಸಹ ತನ್ನಲ್ಲಿಗೆ ಶರಣು ಬಂದವರಿಗಾರಿಗೂ ನಿರಾಶೆಗೊಳಿಸದೆ ಅವರು ಬೇಡಿದ ವರಗಳನ್ನಿತ್ತು ಭಕ್ತರ ಕಷ್ಟ ಕೋಟಲೆಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿದಳು.

    ಹೀಗೆ ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ತಾಯಿಯ ದರ್ಶನ ಮಾತ್ರದಿಂದ ತಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳೆಲ್ಲಾ ನಿಈಗುವುದೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಹುಲಿಗೆಮ್ಮನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ದಿನನಿತ್ಯವೂ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ಬರುವರು. ಈ ಮೂಲಕ ಇಂದು ಶ್ರೀ ಕ್ಷೇತ್ರ ಹುಲಿಗೆಯು ಭಾರತದ ಒಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಶಕ್ತಿಪೀಠವಾಗಿದೆ.

    ನಮಸ್ಕಾರ.