ನನಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವವರಿಗಾಗಿ ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ-ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ನನಗಾಗಿ ಇಲ್ಲ.
ಕಣ್ಣೀರು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ನೀವು ಇಲ್ಲಎಂದು ತುಂಬಾ ಅಳುವುದು ವ್ಯರ್ಥ. ಕಣ್ಣೀರು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಾಗಮತ್ತು ಅಳುವವನು ಕಣ್ಮರೆಯಾದಾಗ ದೇವರು ಒಬ್ಬನೇ ಬರುತ್ತಾನೆ.
ಖಾಲಿತನ- ಅದೇ ಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ಅದೇ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನ. ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಲು ಖಾಲಿಯಾಗಿರಲು ಧೈರ್ಯ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರೀತಿ.
ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಪ್ರೀತಿಯೇ ದೇವರನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ದಾರಿ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಯಬಹುದು ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ "ನಾನು" ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. "ನಾನು" ಇರುವಲ್ಲಿ ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. "ನಾನು" ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಪ್ರೀತಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಓಶೋ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆಃ ನೀವು ಇತರರಿಗೆ ನೀಡುವ ಸಂತೋಷ ಮಾತ್ರ ನಿಮ್ಮ ಆನಂದವಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಆನಂದಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಆನಂದವು ಜೀವನದ ಅಮೃತವಾಗಿದೆ. ಅದು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿದೆ, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ್ದಾಗಿದೆ.
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಒಂದು ಕೆಲಸವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ ಇದೆಯೇ? ಇತರರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸಂತೋಷಕರವಾದದ್ದು ಯಾವುದಾದರೂ ಇದೆಯೇ? ಇಲ್ಲ, ಏನೂ ಇಲ್ಲ.
ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಸುಳಿದಾಡುವ ಪ್ರೀತಿಯು ಒಂದು ಉತ್ಕಟ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ, ಸ್ವತಃ ದೇವರಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ, ಅಂತಿಮ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮೋಕ್ಷದ ಆಶೀರ್ವಾದಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ತನ್ನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲದೆ, ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರೆ, ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವದ ಕೊನೆಯ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅದರ ಮಡಿಲಿಗೆ, ಸರ್ವಶಕ್ತ ಆತ್ಮದೊಂದಿಗಿನ ಆ ಸಹಭಾಗಿತ್ವಕ್ಕೆ ತರುವವರೆಗೆ ಅದರ ಮುಂದುವರಿದ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗಲಿ...
ಅಹಂಕಾರ.
ಅಹಂಕಾರವು ಒಬ್ಬರ ಆತ್ಮದ ಅಜ್ಞಾನದ ಮೂಲವಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಹಿಂಸೆಯೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಅದು ಅಹಂಕಾರದೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನು ತಾನೇ ಎಲ್ಲವೂ ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಜಗತ್ತು ತನಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿ, ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಶೋಷಣೆಯೇ ಹಿಂಸಾಚಾರ.
"ಹಗುರ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಾವಿಕ" ಆಗಿರುವುದು
ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನೀವೇ ಜಗಳವಾಡಬೇಡಿ, ಹಗುರವಾಗಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ, ನೈತಿಕತೆಯ ರಚನೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಡಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಅತಿಯಾಗಿ ಶಿಸ್ತುಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿಮ್ಮ ಶಿಸ್ತು ನಿಮಗೆ ಬಂಧನವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಸೆರೆವಾಸವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬೇಡಿ. ಹಗುರವಾಗಿ, ತೇಲುತ್ತಾ ಇರಿ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೊಂದಿಗೆ ಚಲಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಂದಿಗೆಗೆ ಚಲಿಸಬೇಡಿ. ಸ್ಥಿರ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಚಲಿಸಬೇಡಿ. ನೀರಿನಂತೆ ಹಗುರವಾಗಿರಿ, ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಡಿ. ಚಲಿಸುತ್ತಲೇ ಇರಿ ಮತ್ತು ಹರಿಯುತ್ತಿರಿ; ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ. ವಿರೋಧಿಸಬೇಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮೇಲೆ ಏನನ್ನೂ ಹೇರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಡಿ.
ನಾನು ಏನು ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ನನ್ನ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ.
ನನಗೆ ಈಜು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಕೇವಲ ತೇಲುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಯಾರೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಾನು ಏನಾಗಿದ್ದೇನೋ ಅದರಿಂದ ಇತರರಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ಅದು ಬೇರೆ ವಿಷಯ-ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ-ನಾನು ,ಕರ್ಮಮಾಡುವವನಲ್ಲ.
ನಾನು ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕುರೂಪತೆಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲದರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿದ್ದೇನೆ-ನಾನು ಅಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ, ವಿರೂನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಪಾಪದಲ್ಲೂ ನಾನು ಪಾಲುದಾರನಾಗಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನರಕವೂ ನನ್ನದೇ ಆಗಿದೆ.
ಬುದ್ಧ, ಜೀಸಸ್, ಲಾವೋ ತ್ಸು-ಅವರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗುವುದು ಸುಲಭ ಆದರೆ ಚೆಂಘಿಸ್, ತೈಮೂರ್ ಮತ್ತು ಹಿಟ್ಲರ್?
ಅವರು ಕೂಡ ನನ್ನೊಳಗೆ ಇದ್ದಾರೆ!
ಇಲ್ಲ, ಅರ್ಧವಲ್ಲ-ನಾನು ಇಡೀ ಮಾನವಕುಲದವನು, ಮನುಷ್ಯನದು ಯಾವುದು ನನ್ನದು-ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳುಗಳು, ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಕು, ಮತ್ತು ಅಮೃತವು ನನ್ನದಾಗಿದ್ದರೆ, ವಿಷ ಯಾರದು?
ಯಾರು ಇದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನು ನಾನು ಧಾರ್ಮಿಕ ಮನುಷ್ಯ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ.
ಏಕೆಂದರೆ ಅಂತಹ ಅನುಭವದ ನೋವು ಮಾತ್ರ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಜೀವನವನ್ನು ಕ್ರಾಂತಿಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ..
ಒಮ್ಮೆ ಯಾವುದು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದರೆ, ಅದು ಸತ್ತುಹೋಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಚಿತ್ರಕಲೆ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ-ಆದರೂ ನಾನು ಅದನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ಅದು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಸ್ವಭಾವವಾಗಿದೆ.
ಮತ್ತು ಇದು ನನ್ನೊಬ್ಬನ ಚಿತ್ರವಲ್ಲ.
ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇರುವವರು, ಅವರ ಚಿತ್ರಕಲೆ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ. ನಾನು ಹೋದಾಗ, ನೀವು ಅದನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕು. ವರ್ಣಚಿತ್ರವು ಹೊಸ ಹೂವುಗಳನ್ನು, ಹೊಸ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಯಾವುದೇ ಹಂತದಲ್ಲೂ ಸಾಯಲು ಬಿಡಬೇಡಿ.
ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಅದು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಲು ಬಿಡಬೇಡಿ.
ಅದನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿಸಲು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಆದರೆ ಅದು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಲು ಬಿಡಬೇಡಿ.
ಅದರಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವಿದೆ... ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ಹರಿಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಪೂರ್ಣ ವಿರಾಮವಿಲ್ಲ.
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತೇವೆ.
ನಿಮಗೆ ಜೀವನದ ಆರಂಭ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ನಿಮಗೆ ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಪ್ರವಾಹ, ನಿರಂತರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ, ಹರಿಯುತ್ತಲೇ ಇರುವ ನದಿ. ಅದೇ ಅದರ ಸೌಂದರ್ಯ, ಅದೇ ಅದರ ವೈಭವ.
ಈಗ ನನಗೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಆಸೆ ಇದೆ; ನನಗೆ ಏನಾಯಿತೋ ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಗಬೇಕು.
