ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಪ್ರಾಚೀನತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ನಿಮಗೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದಿದೆ. ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತ ಮಹಾಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿರುಉವುದು ಕೇವಲ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆ ಅಲ್ಲ ಅದೆಲ್ಲವೂ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘಟನೆ ಎನ್ನುವುದು ಈಗ ಜಗಜ್ಜಾಹೀರು. ಹಾಗೆಯೇ ಶಬರಿಮಲೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಸ್ವಾಮಿ ಸಹ ಓರ್ವ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪುರುಷನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎನ್ನುವುದು ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ. ಆದರೆ ಆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸತ್ಯದ ಸುತ್ತ ಐತಿಹ್ಯಗಳು, ಪುರಾಣಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದು ಸತ್ಯವು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮರೆಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಅಂತಹಾ ಕೆಲ ಸತ್ಯಾಂಶಗಳನ್ನು ನಾನಿಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬೂರಿನಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಯಾಗಾದಿ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರಾಗಿದ್ದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪರಶುರಾಮನು ತನ್ನ ಕೊಡಲಿಯ ಬಲದಿಂದ ಸ್ಥಳೀಯರಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡಾಗ, ಅವನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಈ ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ಕರೆತಂದನು ಮತ್ತು ವೈದಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. (ನೋಡಿ: ಶ್ರೀ ಪಾದ ಶ್ರೀ ವಲ್ಲಭ ಚರಿತೆ)
ಅದೇ ಪುಸ್ತಕವು ಅಗಸ್ತ್ಯ ಋಷಿಗಳು ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಪೂರ್ವ ಗೋದಾವರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ರಿಯಾಲಿ ಗ್ರಾಮದಿಂದ ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದು ಶಬರಿಮಲೆಯ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನ ಅರ್ಚಕರನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದರು ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ, ಆಗ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ ಅಯ್ಯಪ್ಪನಾಗಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆದನು!.
ಆದಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಜನ್ಮ ದಿನಾಂಕ ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಕ ಪೂರ್ವ 9 ಏಪ್ರಿಲ್ 509 . ಅದಕ್ಕೂ ಸಾಕಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಮುನ್ನ ಕೇರಳಕ್ಕೆ ನಂಬುತಿರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಲಸೆ ಆಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ನೆಲೆ ಕಂಡಾಗಿತ್ತು., ಶಬರಿಮಲೆಯ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಅರ್ಚಕರನ್ನು ಅಗಸ್ತ್ಯ ಋಷಿ ನೇಮಿಸಿದ್ದರು. .
ಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ತಮ್ಮ ಸಮಾನ ಕಾಲಘಟ್ಟದವರಾದ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಇತಿಹಾಸಕಾರರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ!
ಇನ್ನು ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪಂದಳ ರಾಜವಂಶದವರ ಕುರಿತು ನೋಡಿದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂಡರೆ ಪಂದಳ ರಾಜವಂಶದ ಇತಿಹಾಸ ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆ. ಎಂದರೆ ಖಿಲ್ಜಿ ರಾಜವಂಶದ ಅಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಲ್ಜಿಯ ಸೇನಾಧಿಪತಿ ಮಲಿಕ್ ಕಾಫರ್ ಒಮ್ಮೆ ಪಾಂಡ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು. ಪಾಂಡ್ಯ ರಾಜ ಸೋತ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಈ ರಾಜವಂಶದ ಎರಡು ಶಾಖೆಗಳು ಸತತ ದಾಳಿಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ (ಕೇರಳ) ಓಡಿ ಬಂದಿದ್ದವು. ಒಂದು ಶಾಖೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಪರ್ವತ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ ಮುಂದುವರೆದು ಕೊಟ್ಟಾಯಂನ ಪೂಂಜಾರ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಪೂಂಜಾರ್ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಇನ್ನೊಂದು ಶಾಖೆ (ಚೆಂಬಝನ್ನೂರ್) ಹಲವಾರು ಘಾಟ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಅಲೆದಾಡಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪಂದಳದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿತು. ಈ ಪಂದಳ ರಾಜವಂಶ ಆಳ್ವಿಕೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗ್ರುವುದು 79 ಮಲಯಾಳಂ ವರ್ಷ (ಸಾ..ಶ. 903) ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಎನ್ನಲಾಗಿದ್ದು ಅವರು ಮಧುರೈನ ನಾಯಕರ ದಾಳಿಗೆ ಹೆದರಿ ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಾಯಂ ಕೇರಳದ ಕೈಪುಳದಲ್ಲಿರುವ ಅಮಂತೂರು ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಜಮೀನ್ದಾರ ನೀಲಂಬೂರ್ ಕೋವಿಲಾಕಂನ ಕೈಪುಳ ಥಂಪನ್ (ಕುಂಜುನ್ನಿ ವರ್ಮಾ ಥಂಪನ್) ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ನೀಡಿದರು.
ಪಂದಳ ರಾಜರು ಭಾರ್ಗವ ಗೋತ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರಾಗಿದ್ದು ಕೇರಳದ ಉಳಿದ ರಾಜವಂಶದ ರಾಜರುಗಳು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಗೋತ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರಿದ್ದಾರೆ.
ಹರಿಹರ ಪುತ್ರ ಅಯ್ಯಪ್ಪನೊಂದಿಗೆ ಪಂದಳ ರಾಜರ ಸಂಬಂಧ ಬಹು ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವಾಗಿದೆ. ಈ ರಾಜವಂಶದ ರಾಜ ರಾಜಶೇಖರನು ತನ್ನ ಬೇಟೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಂಪಾ ನದಿ ಸಮೀಪ ಕೊರಳಲ್ಲಿಪ್ರಜ್ವಲವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಣಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮಗುವನ್ನು ಕಂಡನು. ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ರಾಜನಿಗೆ ಮಗುವನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬೇಕೆ ಎಂದು ಸಂದೇಹವಾಗಲು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದ ಋಷಿ ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಇದು ದೇವಾಂಶ ಸಂಭೂತ ಶಿಶು.. ಎಂದಾಗ ರಾಜನ ಶಂಕೆ ದೂರಾಗಿತ್ತು. ಬಳಿಕ ಅವನನ್ನು ಅರಮನೆಗೆ ಕರೆತಂದು ಮಣಿಕಂಠ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಸಾಕಿದನು. ಮುಂದೆ ಮಣಿಕಂಠ ತನ್ನ ಕೋರಿಕೆ ಮೇರೆಗೆ ಹೊಸದಾದ ದೇವಾಲಯವೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ ನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.. ಆದರೆ ಕ್ರಮೇಣ ಈ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರು ಮಣಿಕಂಠನಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಯ್ಯಪ್ಪನಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ಮೂರೂ ಹೆಸರುಗಳು ಒಬ್ಬನದೇ ಅದುವೇ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಎಂದಾಗಿದೆ. ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ವಿಕಸನಗೊಂಡ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಅವನನ್ನು ಶಿವ ಮತ್ತು ಮೋಹಿನಿಯ (ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸ್ತ್ರೀ ರೂಪ) ಮಗ ಹರಿಹರಪುತ್ರನ ಅವತಾರವೆಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿವ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಡುವಿನ ಈ ಸಂವಾದವನ್ನು ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನನ್ನು ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಗುರುತಿಸಿಲ್ಲ!
ಇನ್ನು ಮಲಯಾಳಂ ಜನಪದ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅನುಸಾರ ಅಯ್ಯಪ್ಪನನ್ನು ಪಂದಳ ರಾಜವಂಶದ ಯೋಧ ರಾಜಕುಮಾರ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪಂದಳಂ ರಾಜನು ಪಂಬಾ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಮಗುವನ್ನು ಕಂಡು ಅದನ್ನು ಅರಮನೆಗೆ ತಂದು ಸಾಕುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಮಣಿಕಂಠ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಣಿಕಂಠನಿಗೆ 12 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿದ್ದಾಗ, ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಯುವರಾಜ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದ್ದನು. ಆ ವೇಳೆಗೆ ರಾಣಿ ಇನ್ನೊಂದು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಗನೇ ರಾಜನಾಗಬೇಕೆನ್ನುವ ಆಸೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದರ ಫಲವಾಗಿ ಅವಳು ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಯುವರಾಜ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಕಥೆ ಸುಮಾರಾಗಿ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕೈಕೇಯಿಯ ಕಥೆಯನ್ನೇ ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಆ ನಂತರ ಮಣಿಕಂಠ ತಾನು ರಾಜನಾಗುವುದಕ್ಕೆ ನಿರಾಕರಿಸಿ ದೇವಾಲಯ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡು ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುವ ಕಥೆ ಇದೆ. ಅದಲ್ಲದೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಕಾಡಿನ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ವಿ ಯೋಗಿಯಂತೆ ಬದುಕಿದ್ದಾಗಿಯೂ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಜನಪದ ಕಥೆಯಂತೆ ಅವನನ್ನು ರಾಜನ ಸಹೋದರಿಯ ಮಗ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಅವಳು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ನಂತರ ಅವನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಳು.
ಶಬರಿಮಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ ದೇವಾಲಯವು ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ನಾಶವಾದಾಗ ಅವನು ಅವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಜನಪದ ಕಥೆಯ ಅನುಸಾರ ಅವನು ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ರಾಜ ದಂಪತಿಗಳಾದ ರಾಜಶೇಖರ ಪಾಂಡ್ಯನ್ ಹಾಗೂ ಕೊಪೆರುಂದೇವಿ ಅವರುಗಳಿಂದ ಸಲಹಲ್ಪಟ್ಟನು. ಮತ್ತು ಯೋಧ ಯೋಗಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದನು.
ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಕಥೆಗಳು ನಾನಾ ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳಿತು. ಪಾಲ್ ಯಂಗರ್ ಪ್ರಕಾರ, ಮಧ್ಯಯುಗದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಇತರ ಹಿಂದೂ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಅಯ್ಯಪ್ಪನಿಗೆ ಜೋಡಿಸುವ ಪೂರಕ ದಂತಕಥೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. 1 ನೇ ಮತ್ತು 3 ನೇ ಶತಮಾನದ ನಡುವೆ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮೂಲ ನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ದರೋಡೆಕೋರರಂತಹ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವ ದೇವತೆಯಾಗಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಡನು. ಅವನ ದೇವಾಲಯ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ದರೊಡೆಕೋರರಿಂದ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ವ್ಯಾಪಾರ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ಹಿಂದೂ ಯೋದರಾಗಿದ್ದ ಯೋಗಿಗಳ ಸಂತತಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ನೀಡಿತು. ಮತ್ತೊಂದು ಅವತರಣಿಕೆಯಂತೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಓರ್ವ ಅರ್ಚಕನ ಪುತ್ರ. ಅವನ ತಂದೆಯನ್ನು ಭಯಂಕರ ದುಷ್ಕರ್ಮಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದನು. ಬಳಿಕ ಆ ದುಷ್ಕರ್ಮಿ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದನು. ಆಗ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ದುಶ್ಕರ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೆಣೆಸಿ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ್ದನು. ಇನ್ನೊಂದು ಕಥೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪನೊಂದಿಗೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ನಂಟನ್ನು ಹೇಳುವಂತಿದೆ - ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಮುಸ್ಲಿಂ ಯೋಧ ವಾವರ್ ಜೊತೆ ದುಷ್ಕರ್ಮಿ ಉದಯನನ್ ವಿರುದ್ಧ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಇದು ಅಯ್ಯಪ್ಪ ದೇಗುಲಕ್ಕೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವ ಮೊದಲು ಹಿಂದೂ ದೇವಾಲಯ ಮತ್ತು ಮಸೀದಿ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ.
ಹೀಗೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಓರ್ವ ಬುಡಕಟ್ಟು ಮೂಲದ ದ್ರಾವಿಡ ದೇವತೆ ಮತ್ತು ಶಿವ ಮತ್ತು ಮೋಹಿನಿಯ ಪರಸ್ಪರ ಬೆರೆಯುವಿಕೆಯಿಂಡ ಕುಡಿದ ದೇವತೆಯಾಗಿದೆ. ಅವನೊಬ್ಬ ಯೋಧ, ಯೋಗಿಯಾಗಿದ್ದವನು. ಅವನನ್ನು ವೀರತ್ವದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಪಾಲನೆಯ ಗುರುತಾಗಿ ಸಹ ನೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ’
ಇದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಹಾಗೂ ತಮಿಳು ಜಾನಪದ ದೇವತೆ ಅಯ್ಯನಾರ್ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತಮಿಳರಲ್ಲಿ ಅವರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೆ ಇದು ಒಂದು ಕಾರಣವೆಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ ಈ ಅಯ್ಯನಾರ್ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ತಮಿಳು ಜಾನಪದ ದೇವತೆಯಾಗಿದೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ತಮಿಳು ಜನರಲ್ಲಿ ಅವನ ಆರಾಧನೆ ಪ್ರಚಲಿತವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವೊಂದು ಆಧಾರಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ ಅವರನ್ನು ಹಿಂದೆ ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಗ್ರಾಮ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೆಂದು ಈ ದೇವತೆ ಪರಿಗಣಿತವಾಗಿದೆ. ಈ ದೇವತೆ ಸ್ವರೂಪ ನೊಡಲು ಸುಮಾರಾಗಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪನನ್ನೇ ಹೋಲುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ವಿಶೇಷ.
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನಂತರದಲ್ಲಿ ನಾವು ಇಂದು ಕಾಣುವ ಶಬರಿಮಲೆ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಪ್ರತಿಮೆ ವಿಷಯವಾಗಿ ನೊಡೋಣ. ೧೯೦೦ರ ಶಬರಿಮಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ವಿಗ್ರಹದ ಕಥೆ ಇದು...
ಅದೇ ಪುಸ್ತಕವು ಅಗಸ್ತ್ಯ ಋಷಿಗಳು ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಪೂರ್ವ ಗೋದಾವರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ರಿಯಾಲಿ ಗ್ರಾಮದಿಂದ ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದು ಶಬರಿಮಲೆಯ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನ ಅರ್ಚಕರನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದರು ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ, ಆಗ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ ಅಯ್ಯಪ್ಪನಾಗಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆದನು!.
ಆದಿ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಜನ್ಮ ದಿನಾಂಕ ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಕ ಪೂರ್ವ 9 ಏಪ್ರಿಲ್ 509 . ಅದಕ್ಕೂ ಸಾಕಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಮುನ್ನ ಕೇರಳಕ್ಕೆ ನಂಬುತಿರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಲಸೆ ಆಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ನೆಲೆ ಕಂಡಾಗಿತ್ತು., ಶಬರಿಮಲೆಯ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಅರ್ಚಕರನ್ನು ಅಗಸ್ತ್ಯ ಋಷಿ ನೇಮಿಸಿದ್ದರು. .
ಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ತಮ್ಮ ಸಮಾನ ಕಾಲಘಟ್ಟದವರಾದ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಇತಿಹಾಸಕಾರರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ!
ಇನ್ನು ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪಂದಳ ರಾಜವಂಶದವರ ಕುರಿತು ನೋಡಿದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂಡರೆ ಪಂದಳ ರಾಜವಂಶದ ಇತಿಹಾಸ ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆ. ಎಂದರೆ ಖಿಲ್ಜಿ ರಾಜವಂಶದ ಅಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಲ್ಜಿಯ ಸೇನಾಧಿಪತಿ ಮಲಿಕ್ ಕಾಫರ್ ಒಮ್ಮೆ ಪಾಂಡ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು. ಪಾಂಡ್ಯ ರಾಜ ಸೋತ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಈ ರಾಜವಂಶದ ಎರಡು ಶಾಖೆಗಳು ಸತತ ದಾಳಿಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ (ಕೇರಳ) ಓಡಿ ಬಂದಿದ್ದವು. ಒಂದು ಶಾಖೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಪರ್ವತ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ ಮುಂದುವರೆದು ಕೊಟ್ಟಾಯಂನ ಪೂಂಜಾರ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಪೂಂಜಾರ್ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಇನ್ನೊಂದು ಶಾಖೆ (ಚೆಂಬಝನ್ನೂರ್) ಹಲವಾರು ಘಾಟ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಅಲೆದಾಡಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪಂದಳದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿತು. ಈ ಪಂದಳ ರಾಜವಂಶ ಆಳ್ವಿಕೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗ್ರುವುದು 79 ಮಲಯಾಳಂ ವರ್ಷ (ಸಾ..ಶ. 903) ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಎನ್ನಲಾಗಿದ್ದು ಅವರು ಮಧುರೈನ ನಾಯಕರ ದಾಳಿಗೆ ಹೆದರಿ ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಾಯಂ ಕೇರಳದ ಕೈಪುಳದಲ್ಲಿರುವ ಅಮಂತೂರು ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಜಮೀನ್ದಾರ ನೀಲಂಬೂರ್ ಕೋವಿಲಾಕಂನ ಕೈಪುಳ ಥಂಪನ್ (ಕುಂಜುನ್ನಿ ವರ್ಮಾ ಥಂಪನ್) ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ನೀಡಿದರು.
ಪಂದಳ ರಾಜರು ಭಾರ್ಗವ ಗೋತ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರಾಗಿದ್ದು ಕೇರಳದ ಉಳಿದ ರಾಜವಂಶದ ರಾಜರುಗಳು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಗೋತ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರಿದ್ದಾರೆ.
ಹರಿಹರ ಪುತ್ರ ಅಯ್ಯಪ್ಪನೊಂದಿಗೆ ಪಂದಳ ರಾಜರ ಸಂಬಂಧ ಬಹು ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವಾಗಿದೆ. ಈ ರಾಜವಂಶದ ರಾಜ ರಾಜಶೇಖರನು ತನ್ನ ಬೇಟೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಂಪಾ ನದಿ ಸಮೀಪ ಕೊರಳಲ್ಲಿಪ್ರಜ್ವಲವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಣಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮಗುವನ್ನು ಕಂಡನು. ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ರಾಜನಿಗೆ ಮಗುವನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬೇಕೆ ಎಂದು ಸಂದೇಹವಾಗಲು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದ ಋಷಿ ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಇದು ದೇವಾಂಶ ಸಂಭೂತ ಶಿಶು.. ಎಂದಾಗ ರಾಜನ ಶಂಕೆ ದೂರಾಗಿತ್ತು. ಬಳಿಕ ಅವನನ್ನು ಅರಮನೆಗೆ ಕರೆತಂದು ಮಣಿಕಂಠ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಸಾಕಿದನು. ಮುಂದೆ ಮಣಿಕಂಠ ತನ್ನ ಕೋರಿಕೆ ಮೇರೆಗೆ ಹೊಸದಾದ ದೇವಾಲಯವೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ ನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.. ಆದರೆ ಕ್ರಮೇಣ ಈ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರು ಮಣಿಕಂಠನಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಯ್ಯಪ್ಪನಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ಮೂರೂ ಹೆಸರುಗಳು ಒಬ್ಬನದೇ ಅದುವೇ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಎಂದಾಗಿದೆ. ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ವಿಕಸನಗೊಂಡ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಅವನನ್ನು ಶಿವ ಮತ್ತು ಮೋಹಿನಿಯ (ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸ್ತ್ರೀ ರೂಪ) ಮಗ ಹರಿಹರಪುತ್ರನ ಅವತಾರವೆಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿವ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಡುವಿನ ಈ ಸಂವಾದವನ್ನು ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನನ್ನು ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಗುರುತಿಸಿಲ್ಲ!
ಇನ್ನು ಮಲಯಾಳಂ ಜನಪದ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅನುಸಾರ ಅಯ್ಯಪ್ಪನನ್ನು ಪಂದಳ ರಾಜವಂಶದ ಯೋಧ ರಾಜಕುಮಾರ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪಂದಳಂ ರಾಜನು ಪಂಬಾ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಮಗುವನ್ನು ಕಂಡು ಅದನ್ನು ಅರಮನೆಗೆ ತಂದು ಸಾಕುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಮಣಿಕಂಠ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಣಿಕಂಠನಿಗೆ 12 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿದ್ದಾಗ, ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಯುವರಾಜ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದ್ದನು. ಆ ವೇಳೆಗೆ ರಾಣಿ ಇನ್ನೊಂದು ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಗನೇ ರಾಜನಾಗಬೇಕೆನ್ನುವ ಆಸೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದರ ಫಲವಾಗಿ ಅವಳು ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಯುವರಾಜ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಕಥೆ ಸುಮಾರಾಗಿ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕೈಕೇಯಿಯ ಕಥೆಯನ್ನೇ ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಆ ನಂತರ ಮಣಿಕಂಠ ತಾನು ರಾಜನಾಗುವುದಕ್ಕೆ ನಿರಾಕರಿಸಿ ದೇವಾಲಯ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡು ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುವ ಕಥೆ ಇದೆ. ಅದಲ್ಲದೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಕಾಡಿನ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ವಿ ಯೋಗಿಯಂತೆ ಬದುಕಿದ್ದಾಗಿಯೂ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಜನಪದ ಕಥೆಯಂತೆ ಅವನನ್ನು ರಾಜನ ಸಹೋದರಿಯ ಮಗ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಅವಳು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ನಂತರ ಅವನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಳು.
ಶಬರಿಮಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ ದೇವಾಲಯವು ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ನಾಶವಾದಾಗ ಅವನು ಅವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಜನಪದ ಕಥೆಯ ಅನುಸಾರ ಅವನು ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ರಾಜ ದಂಪತಿಗಳಾದ ರಾಜಶೇಖರ ಪಾಂಡ್ಯನ್ ಹಾಗೂ ಕೊಪೆರುಂದೇವಿ ಅವರುಗಳಿಂದ ಸಲಹಲ್ಪಟ್ಟನು. ಮತ್ತು ಯೋಧ ಯೋಗಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದನು.
ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಕಥೆಗಳು ನಾನಾ ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳಿತು. ಪಾಲ್ ಯಂಗರ್ ಪ್ರಕಾರ, ಮಧ್ಯಯುಗದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಇತರ ಹಿಂದೂ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಅಯ್ಯಪ್ಪನಿಗೆ ಜೋಡಿಸುವ ಪೂರಕ ದಂತಕಥೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. 1 ನೇ ಮತ್ತು 3 ನೇ ಶತಮಾನದ ನಡುವೆ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮೂಲ ನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ದರೋಡೆಕೋರರಂತಹ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವ ದೇವತೆಯಾಗಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಡನು. ಅವನ ದೇವಾಲಯ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ದರೊಡೆಕೋರರಿಂದ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ವ್ಯಾಪಾರ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ಹಿಂದೂ ಯೋದರಾಗಿದ್ದ ಯೋಗಿಗಳ ಸಂತತಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ನೀಡಿತು. ಮತ್ತೊಂದು ಅವತರಣಿಕೆಯಂತೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಓರ್ವ ಅರ್ಚಕನ ಪುತ್ರ. ಅವನ ತಂದೆಯನ್ನು ಭಯಂಕರ ದುಷ್ಕರ್ಮಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡಿದನು. ಬಳಿಕ ಆ ದುಷ್ಕರ್ಮಿ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದನು. ಆಗ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ದುಶ್ಕರ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೆಣೆಸಿ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ್ದನು. ಇನ್ನೊಂದು ಕಥೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪನೊಂದಿಗೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ನಂಟನ್ನು ಹೇಳುವಂತಿದೆ - ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಮುಸ್ಲಿಂ ಯೋಧ ವಾವರ್ ಜೊತೆ ದುಷ್ಕರ್ಮಿ ಉದಯನನ್ ವಿರುದ್ಧ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಇದು ಅಯ್ಯಪ್ಪ ದೇಗುಲಕ್ಕೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವ ಮೊದಲು ಹಿಂದೂ ದೇವಾಲಯ ಮತ್ತು ಮಸೀದಿ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ.
ಹೀಗೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಓರ್ವ ಬುಡಕಟ್ಟು ಮೂಲದ ದ್ರಾವಿಡ ದೇವತೆ ಮತ್ತು ಶಿವ ಮತ್ತು ಮೋಹಿನಿಯ ಪರಸ್ಪರ ಬೆರೆಯುವಿಕೆಯಿಂಡ ಕುಡಿದ ದೇವತೆಯಾಗಿದೆ. ಅವನೊಬ್ಬ ಯೋಧ, ಯೋಗಿಯಾಗಿದ್ದವನು. ಅವನನ್ನು ವೀರತ್ವದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಪಾಲನೆಯ ಗುರುತಾಗಿ ಸಹ ನೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ’
ಇದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಹಾಗೂ ತಮಿಳು ಜಾನಪದ ದೇವತೆ ಅಯ್ಯನಾರ್ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತಮಿಳರಲ್ಲಿ ಅವರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೆ ಇದು ಒಂದು ಕಾರಣವೆಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ ಈ ಅಯ್ಯನಾರ್ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ತಮಿಳು ಜಾನಪದ ದೇವತೆಯಾಗಿದೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ತಮಿಳು ಜನರಲ್ಲಿ ಅವನ ಆರಾಧನೆ ಪ್ರಚಲಿತವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವೊಂದು ಆಧಾರಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ ಅವರನ್ನು ಹಿಂದೆ ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಗ್ರಾಮ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೆಂದು ಈ ದೇವತೆ ಪರಿಗಣಿತವಾಗಿದೆ. ಈ ದೇವತೆ ಸ್ವರೂಪ ನೊಡಲು ಸುಮಾರಾಗಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪನನ್ನೇ ಹೋಲುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ವಿಶೇಷ.
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನಂತರದಲ್ಲಿ ನಾವು ಇಂದು ಕಾಣುವ ಶಬರಿಮಲೆ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಪ್ರತಿಮೆ ವಿಷಯವಾಗಿ ನೊಡೋಣ. ೧೯೦೦ರ ಶಬರಿಮಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ವಿಗ್ರಹದ ಕಥೆ ಇದು...
ಈ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಪಾರ್ವತಿ ಜ್ಯುವೆಲ್ಲರ್ಸ್ನ ಶ್ರೀ ವೇಲಪ್ಪನ್ ಆಚಾರಿ ಅವರು ರಚಿಸಿದರು ಮತ್ತು ೧೯೦೩ಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ೧೯೦೩ರಲ್ಲಿ ಮಕರವಿಳಕ್ಕು ದೀಪಾರಾಧನೆಯ ದಿನದಂದುಭಕ್ತರು ಪವಿತ್ರ ಹದಿನೆಂಟು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ (ಗರ್ಭಗುಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ಪೂಜ್ಯ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು) ಮೇಲೆ ಕರ್ಪೂರವನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬೆಂಕಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ತ್ರಿಪ್ಪಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಂಕಿ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಶ್ರೀಕೋವಿಲ್ನ ಛಾವಣಿಗೆ ತಾಕಿತು, ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಶ್ರೀಕೋವಿಲ್ನ ಛಾವಣಿಯ ಮೇಲಿನ ಹುಲ್ಲಿನ ಹೊದಿಕೆ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯಿತು. ಈ ಭೀಕರ ಘಟನೆ ನಡೆದಾಗ ತಿರುವಾಭರಣವನ್ನು ಒಳಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಆಗಿನ ಮೇಲ್ಶಾಂತಿ(ಮುಖ್ಯ ಅರ್ಚಕ) ಬ್ರಹ್ಮಶ್ರೀ ರಾಮನ್ ವಾಸುದೇವನ್ ನಂಬೂದರಿ ತೆರೆಯದ ತಿರುವಾಭರಣ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಹಾನಿಯಾಗದಂತೆ ಬೇಗನೆ ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಜ್ವಾಲೆಗಳು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲಾಗದಂತಾಯಿತು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಶಾಂತಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ತಾವು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಹೊರತೆಗೆದು ಅದನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಓಡಿದ್ದರು.
ಜನರು ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಸನ್ನಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗೊಂದಲ ಮತ್ತು ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿ, ಮೇಲ್ಶಾಂತಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೆಂದು ಎಂದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಚಿಂತಿಸಿದ ಭಕ್ತರು ನೋಡಿದ್ದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಶ್ರೀಕೋವಿಲ್, ಅದರಲ್ಲಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ವಿಗ್ರಹ ಕಾಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹಲವರು ವಿಗ್ರಹವು ಮೇಲ್ಶಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು. ಆ ದಿನ ನಂತರ ಯಾರೋ ಹಳೆಯ ಭಸ್ಮಕುಲಂಗೆ ಹೋದಾಗ, ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಚಾಚಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು, ಉಳಿದ ಭಕ್ತರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅದು ಏನೆಂದು ನೋಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಮತ್ತು ಅದು ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಪವಿತ್ರ ವಿಗ್ರಹವಾಗಿತ್ತು, ಅದು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ನಾಶವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಮೊದಲು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು. ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿ ಮೇಲ್ಶಾಂತಿ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಮೇಲ್ಶಾಂತಿಯ ಜೀವವನ್ನು ಉಳಿಸಿದ್ದನು ಮತ್ತು ವಿಗ್ರಹವು ಹಾನಿಗೊಳಗಾಗಲಿಲ್ಲ.
ನಂತರ ಮಾವೇಲಿಕರ ಪೋಲಚಿರಕ್ಕಲ್ ಕೊಚುಮ್ಮೆನ್ ಮುತಲಾಲಿಯ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಗುತ್ತಿಗೆದಾರರಿಂದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಪುನರ್ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಕೆಲಸವು 1909ರಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪಸ್ವಾಮಿಯ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ತಿರುಮುತ್ತಂ ಅಥವಾ ಪೂಜ್ಯ ದೇವಾಲಯದ ಆವರಣದಲ್ಲಿರುವ ಕನ್ನಿಮೂಲದಲ್ಲಿರುವ 'ಬಾಲಾಲಯ'ದಲ್ಲಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.
ಇಂದು ಕನ್ನಿಮೂಲ ಗಣಪತಿಯ ದೇವಾಲಯವು 'ಬಾಲಾಲಯ' ಸುಮಾರು 6 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದೆ. ಪುನಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು 1909ರಲ್ಲಿ ತಝಮೊನ್ ಮಾಡೋಮ್ನ ಕಾಂತರಾರು ಪ್ರಭಾಕರರು ಮಾಡಿದರು. ಶಬರಿಮಲೆಯಲ್ಲಿನ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಹಲವು ಬಾರಿ ಬದಲಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಋಷಿ ಪರಶುರಾಮರಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೂಲ ವಿಗ್ರಹವು ಸ್ಮರಣೆ ಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮಾಯವಾಗಿದೆ. ಅಚೆಂಕೊವಿಲ್ ಅರಸನ್ ವಿಗ್ರಹ ಮಾತ್ರ ಕಾಲದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ. 1950ರ ಹಿಂದಿನ ವಿಗ್ರಹವು ಹಾನಿಗೊಳಗಾದಾಗ ಅದನ್ನು ಪುನಃ ಕೆತ್ತಿಸಿ ತಝಮೊನ್ ಮಾಡೋಮ್ನ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಾಮ್ರಾಟ್ ಕಾಂತರಾರು ಶಂಕರರು ಗಂಟೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು. ಪ್ರಸ್ತುತ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಥಾಟನ್ ವಿಲೈ ಕುಟುಂಬವು ಕೆತ್ತಿದೆ. ಮೂರು ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಅಚ್ಚು ಹಾಕಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಶಬರಿಮಲೆಯ ಹೊರತಾಗಿ ಒಂದು ಹರಿದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಕಾಶಿಯ ದಿಲ್ ಭಂಡೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿದೆ.. ಪ್ರಸ್ತುತ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮೊದಲು ತಮಿಳುನಾಡು ಮತ್ತು ಕೇರಳದ ಸುತ್ತ ಇಡಲಾಗಿತ್ತು.1950 ರಲ್ಲಿ ಸ್ಟಾಪ್ ಗ್ಯಾಪ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅಲಂಗಾಡು ಸಮೂಗ ಕೋಲಗವನ್ನು ಒಳಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹಳೆಯ ಹಾನಿಗೊಳಗಾದ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಇರಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಕೊಳಗಂಗೆ ಪೂಜೆಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು. ಈಗಿರುವ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಕನ್ನಿಮೂಲ ಗಣಪತಿಯ ಮುಂದೆ ಇಡಲಾಗಿತ್ತು. 1951 ರಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಿ ಶಂಕರರು ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.
ಜನರು ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಸನ್ನಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗೊಂದಲ ಮತ್ತು ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿ, ಮೇಲ್ಶಾಂತಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೆಂದು ಎಂದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಚಿಂತಿಸಿದ ಭಕ್ತರು ನೋಡಿದ್ದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಶ್ರೀಕೋವಿಲ್, ಅದರಲ್ಲಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ವಿಗ್ರಹ ಕಾಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹಲವರು ವಿಗ್ರಹವು ಮೇಲ್ಶಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು. ಆ ದಿನ ನಂತರ ಯಾರೋ ಹಳೆಯ ಭಸ್ಮಕುಲಂಗೆ ಹೋದಾಗ, ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಚಾಚಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು, ಉಳಿದ ಭಕ್ತರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅದು ಏನೆಂದು ನೋಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಮತ್ತು ಅದು ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಪವಿತ್ರ ವಿಗ್ರಹವಾಗಿತ್ತು, ಅದು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ನಾಶವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಮೊದಲು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು. ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿ ಮೇಲ್ಶಾಂತಿ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಮೇಲ್ಶಾಂತಿಯ ಜೀವವನ್ನು ಉಳಿಸಿದ್ದನು ಮತ್ತು ವಿಗ್ರಹವು ಹಾನಿಗೊಳಗಾಗಲಿಲ್ಲ.
ನಂತರ ಮಾವೇಲಿಕರ ಪೋಲಚಿರಕ್ಕಲ್ ಕೊಚುಮ್ಮೆನ್ ಮುತಲಾಲಿಯ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಗುತ್ತಿಗೆದಾರರಿಂದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಪುನರ್ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಕೆಲಸವು 1909ರಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪಸ್ವಾಮಿಯ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ತಿರುಮುತ್ತಂ ಅಥವಾ ಪೂಜ್ಯ ದೇವಾಲಯದ ಆವರಣದಲ್ಲಿರುವ ಕನ್ನಿಮೂಲದಲ್ಲಿರುವ 'ಬಾಲಾಲಯ'ದಲ್ಲಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.
ಇಂದು ಕನ್ನಿಮೂಲ ಗಣಪತಿಯ ದೇವಾಲಯವು 'ಬಾಲಾಲಯ' ಸುಮಾರು 6 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದೆ. ಪುನಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು 1909ರಲ್ಲಿ ತಝಮೊನ್ ಮಾಡೋಮ್ನ ಕಾಂತರಾರು ಪ್ರಭಾಕರರು ಮಾಡಿದರು. ಶಬರಿಮಲೆಯಲ್ಲಿನ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಹಲವು ಬಾರಿ ಬದಲಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಋಷಿ ಪರಶುರಾಮರಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೂಲ ವಿಗ್ರಹವು ಸ್ಮರಣೆ ಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮಾಯವಾಗಿದೆ. ಅಚೆಂಕೊವಿಲ್ ಅರಸನ್ ವಿಗ್ರಹ ಮಾತ್ರ ಕಾಲದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ. 1950ರ ಹಿಂದಿನ ವಿಗ್ರಹವು ಹಾನಿಗೊಳಗಾದಾಗ ಅದನ್ನು ಪುನಃ ಕೆತ್ತಿಸಿ ತಝಮೊನ್ ಮಾಡೋಮ್ನ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಾಮ್ರಾಟ್ ಕಾಂತರಾರು ಶಂಕರರು ಗಂಟೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು. ಪ್ರಸ್ತುತ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಥಾಟನ್ ವಿಲೈ ಕುಟುಂಬವು ಕೆತ್ತಿದೆ. ಮೂರು ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಅಚ್ಚು ಹಾಕಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಶಬರಿಮಲೆಯ ಹೊರತಾಗಿ ಒಂದು ಹರಿದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಕಾಶಿಯ ದಿಲ್ ಭಂಡೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿದೆ.. ಪ್ರಸ್ತುತ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮೊದಲು ತಮಿಳುನಾಡು ಮತ್ತು ಕೇರಳದ ಸುತ್ತ ಇಡಲಾಗಿತ್ತು.1950 ರಲ್ಲಿ ಸ್ಟಾಪ್ ಗ್ಯಾಪ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅಲಂಗಾಡು ಸಮೂಗ ಕೋಲಗವನ್ನು ಒಳಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹಳೆಯ ಹಾನಿಗೊಳಗಾದ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಇರಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಕೊಳಗಂಗೆ ಪೂಜೆಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು. ಈಗಿರುವ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಕನ್ನಿಮೂಲ ಗಣಪತಿಯ ಮುಂದೆ ಇಡಲಾಗಿತ್ತು. 1951 ರಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಿ ಶಂಕರರು ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.
ಶಬರಿಮಲೆ ದೇವಾಲಯದ ಇತಿಹಾಸ...
ಇನ್ನು ಈ ಶಬರಿಮಲೆ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಕುರಿತಂತೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಚೀನ ಅಥವಾ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಇತಿಹಾಸಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಯುಗದ ಅಂತ್ಯದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಗಳು ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಅದರಂತೆ ಪಂದಳ ರಾಜಮನೆತನವು 1793 ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಡಮಾನ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿತ್ತು. ಆ ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿ ಪಂದಳ ರಾಜಮನೆತನವು ಬರಿಮಲೆ ದೇವಸ್ಥಾನದಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ಆದಾಯವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಆದಾಯವನ್ನು ತಿರುವಾಂಕೂರು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಒತ್ತೆ ಇಡುತ್ತಿದೆ.
ಇದಾಗಿ 1863 ರಲ್ಲಿ, ವಾರ್ಡ್ ಮತ್ತು ಕಾನರ್ ಶಬರಿಮಲೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶ ವಿವರಣೆ ಇರುವ ಲೇಖನ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದರು, 1902 ರಲ್ಲಿ ತಿರುವಾಂಕೂರು ಆಡಳಿತಗಾರ ಶಬರಿಮಲೆ ದೇವಸ್ಥಾನ ಬೆಂಕಿ ಅನಾಹುತದಿಂದ ಹಾನಿಗೊಳಗಾಗಿದ್ದು ಅದರ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ನಿರ್ದೇಶನವನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದ. ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಧರ್ಮದವನಾದ ಪೋಲಚಿರಕ್ಕಲ್ ಕುಟುಂಬದ ಕೊಚುಮ್ಮೆನ್ ಮುತಲಾಲಿ ಪುನರ್ನಿರ್ಮಾಣ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಹಣಕಾಸು ಒದಗಿಸಿದ.. 1950 ರಲ್ಲಿ, ದೇವಾಲಯವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬೆಂಕಿ ಅನಾಹುತಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿತು. ಮತ್ತೆ ಪುನರ್ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಹಿಂದಿದ್ದ ದೇವರ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಪಂಚಲೋಹದ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಬದಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೇರಳದ ಚೆಂಗನ್ನೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ತಟ್ಟವಿಲ ವಿಶ್ವಕರ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರಾದ ನೀಲಕಂಠ ಪಣಿಕ್ಕರ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಪಣಿಕ್ಕರ್, ಈ ಪಂಚಲೋಹದ ವಿಗ್ರಹ ರಚಿಸಿದ್ದರು. ಈ ವೇಳೆ ಎಡವಂಕಡನ್ ಟಿ.ಎನ್. ಪದ್ಮನಾಭನ್ ಆಚಾರಿ ಆವರನ್ನು ರಾಜಪ್ರಮುಖ ಶ್ರೀ ಚಿತ್ತಿರ ತಿರುನಾಳ್ ಬಲರಾಮ ವರ್ಮ ಈ ಹೊಸತಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿತವಾದ ವಿಗ್ರಹದ ದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದರು. 1950 ರ ದಶಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಪಿ. ಟಿ. ರಾಜನ್ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಮೂಲಕ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಪಂಚಲೋಹ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಶಬರಿಮಲೈನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.. ಇದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಆ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಮದ್ರಾಸ್ ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಮೆರವಣಿಗೆ ನಡೆಸಲಾಯಿತು
***
ಇನ್ನು ಈ ಶಬರಿಮಲೆ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಕುರಿತಂತೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಚೀನ ಅಥವಾ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಇತಿಹಾಸಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಯುಗದ ಅಂತ್ಯದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಗಳು ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಅದರಂತೆ ಪಂದಳ ರಾಜಮನೆತನವು 1793 ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಡಮಾನ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿತ್ತು. ಆ ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿ ಪಂದಳ ರಾಜಮನೆತನವು ಬರಿಮಲೆ ದೇವಸ್ಥಾನದಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ಆದಾಯವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಆದಾಯವನ್ನು ತಿರುವಾಂಕೂರು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಒತ್ತೆ ಇಡುತ್ತಿದೆ.
ಇದಾಗಿ 1863 ರಲ್ಲಿ, ವಾರ್ಡ್ ಮತ್ತು ಕಾನರ್ ಶಬರಿಮಲೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶ ವಿವರಣೆ ಇರುವ ಲೇಖನ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದರು, 1902 ರಲ್ಲಿ ತಿರುವಾಂಕೂರು ಆಡಳಿತಗಾರ ಶಬರಿಮಲೆ ದೇವಸ್ಥಾನ ಬೆಂಕಿ ಅನಾಹುತದಿಂದ ಹಾನಿಗೊಳಗಾಗಿದ್ದು ಅದರ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ನಿರ್ದೇಶನವನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದ. ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಧರ್ಮದವನಾದ ಪೋಲಚಿರಕ್ಕಲ್ ಕುಟುಂಬದ ಕೊಚುಮ್ಮೆನ್ ಮುತಲಾಲಿ ಪುನರ್ನಿರ್ಮಾಣ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಹಣಕಾಸು ಒದಗಿಸಿದ.. 1950 ರಲ್ಲಿ, ದೇವಾಲಯವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬೆಂಕಿ ಅನಾಹುತಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿತು. ಮತ್ತೆ ಪುನರ್ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಹಿಂದಿದ್ದ ದೇವರ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಪಂಚಲೋಹದ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಬದಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೇರಳದ ಚೆಂಗನ್ನೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ತಟ್ಟವಿಲ ವಿಶ್ವಕರ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರಾದ ನೀಲಕಂಠ ಪಣಿಕ್ಕರ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಪಣಿಕ್ಕರ್, ಈ ಪಂಚಲೋಹದ ವಿಗ್ರಹ ರಚಿಸಿದ್ದರು. ಈ ವೇಳೆ ಎಡವಂಕಡನ್ ಟಿ.ಎನ್. ಪದ್ಮನಾಭನ್ ಆಚಾರಿ ಆವರನ್ನು ರಾಜಪ್ರಮುಖ ಶ್ರೀ ಚಿತ್ತಿರ ತಿರುನಾಳ್ ಬಲರಾಮ ವರ್ಮ ಈ ಹೊಸತಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿತವಾದ ವಿಗ್ರಹದ ದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದರು. 1950 ರ ದಶಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಪಿ. ಟಿ. ರಾಜನ್ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಮೂಲಕ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಪಂಚಲೋಹ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಶಬರಿಮಲೈನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.. ಇದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಆ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಮದ್ರಾಸ್ ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಮೆರವಣಿಗೆ ನಡೆಸಲಾಯಿತು
***
ಆರ್ಯ ಕೇರಳ ವರ್ಮನ್
.
ತಿರುಮಲೈ ನಾಯ್ಕನ್ ಹಿಂದಿನ ಪಾಂಡ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಮಧುರೈನ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಏರಿದ ನಂತರ, ಶ್ರೀ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತರ ಮತ್ತೊಂದು ಅವತಾರವಾಗಿ ಆರ್ಯ ಕೇರಳೀಯರ ದೈವಿಕ ಅವತಾರವು ನಡೆಯಿತು. ತಿರುಮಲೈ ನಾಯ್ಕನ್ ಸಾ..ಶ. 1623 ರಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಏರಿದರು. ಹಳೆಯ ಗುರುಸ್ವಾಮಿಗಳಿಂದ ಮೌಖಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ದಿವಂಗತ ಡಾ. ಎಸ್.ಕೆ.ಯಂತಹ ವಿದ್ವಾಂಸರಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಮಾಹಿತಿಯಿಂದ ನಾವು ಊಹಿಸಬಹುದಾದದ್ದು ಇದನ್ನೇ. ಮದ್ರಾಸ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮಲಯಾಳಂ ವಿಭಾಗದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತು 1960 ರಲ್ಲಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಬಗ್ಗೆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದ ನಾಯರ್, ಸುಮಾರು 15 ವರ್ಷಗಳ ಸಂಶೋಧನೆಯ ನಂತರ, ಸುಮಾರು 1600 ರಿಂದ 1650 ರ ನಡುವೆ, ಭಗವಾನ್ ಅಯ್ಯಪ್ಪಸ್ವಾಮಿ 17 ನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ನಾಯಕಮಾರರು ಮಧುರೈ ಅನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆಧುನಿಕ ದಕ್ಷಿಣ ಕೇರಳದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಿರುನಲ್ವೇಲಿ ಮತ್ತು ದೂರದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ ಆಳುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರು ಮತ್ತು ದರೋಡೆಕೋರರು ಗುಂಪುಗುಂಪಾಗಿ ಬಂದು ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡಿ ದಟ್ಟ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಲೂಟಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.. ಈ ದುರದೃಷ್ಟಕರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿನ ಜನರು ನಿರಂತರ ಭಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಂದಳಂನ ಸಣ್ಣ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಅಂತಹ ಒಂದು ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತತೆಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಭಯಭೀತ ಮತ್ತು ಕ್ರೂರ ಅರಣ್ಯ ದರೋಡೆಕೋರ ಉದಯನನ್, ಪಂದಳಂನ ಪಾಂಡ್ಯ ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ವೈವಾಹಿಕ ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬಯಸಿದನು. ರಾಜನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕಂಡುಕೊಂಡಾಗ, ಅವನು ಅಪಹರಿಸಿದನು. ರಾಜನ ಸೊಸೆ ಮಾಯಾದೇವಿ ತನ್ನ ಅಚ್ಚರಿಯ ದಾಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಲ್ಲಿ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಉದಯನನ್ ಆಗಿನ ಸಮೃದ್ಧ ನೀಲಕ್ಕಲ್ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಹಲವಾರು ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ನಂತರವೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವಿಫಲನಾದಾಗ, ಅವನ ಸಲಹೆಗಾರರು ಅವನಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದ್ದು, ನೀಲಕ್ಕಲ್ ತನ್ನ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ವಿಫಲಗೊಳಿಸಿದನು ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಅದರ ರಕ್ಷಕ ದೇವತೆಯಾಗಿದ್ದ ಶಬರಿಮಲೆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತನ ಹೇರಳವಾದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ ಎಂದು. (ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನೀಲಕ್ಕಲ್ ಒಬ್ಬ ಸಮರ ಬೂಮಿಯಾಗಿದ್ದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ.)
ಆಗ ಉದಯನನ್ ಸಬರಮಲ ದೇವಾಲಯದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ಹರಿಸಿದನು, ಅದನ್ನು ಅಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಯುಗಗಳ ಹಿಂದೆ ಭಗವಾನ್ ಪರಶುರಾಮನು ಮಲಬಾರ್ನ ಒಂದು ವಂಶಸ್ಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾದ ಅದರ ಮೇಲ್ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಕೊಂದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತನ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಮುರಿದನು. ನೀಲಕ್ಕಲ್ನ ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅಜೇಯತೆಯ ಕಾರಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ, ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಗ್ರಾಮವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು. ಮೇಲಶಾಂತಿಯ ಚಿಕ್ಕ ಮಗ ಜಯಂತನ್ ಯಾವುದೇ ಗಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಪಾರಾದರು ಮತ್ತು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಾವಿಗೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಮತ್ತು ಶಬರಿಮಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಪವಿತ್ರವಾದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಪುನರ್ನಿರ್ಮಿಸುವುದಾಗಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದನು. ಅವನು ಪುಲ್ಮೇಡು ಪ್ರದೇಶ ಅಥವಾ ಪೊನ್ನಂಬಲ ಮೇಡು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಉದಯನನ್ ಮತ್ತು ಅವನ ದರೋಡೆಕೋರರು ಪಂದಳದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ದಾಳಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಜಯಂತನ್ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಕರಿಮಲ ಕೊಟ್ಟ ಅಥವಾ ಕರಿಮಲ ಕೋಟೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದನು, ಅಲ್ಲಿ ಉದಯನನ್ ಇದ್ದನು. ಉದಯನನ್ ಪ್ರತಿಭಾನ್ವಿತ ಯುವಕರ ಬಗ್ಗೆ ಒಲವು ಹೊಂದಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಅವನ ಗಮನ ಸೆಳೆದನು. ಜಯಂತನ್ ಸಮರ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಒಂದು ದಿನ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಮಾಯಾದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಪೊನ್ನಂಬಲಮೇಡುಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡನು, ಅಲ್ಲಿ ದಂಪತಿಗಳು ಶ್ರೀ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತರ ದೈವಿಕ ಅಂತಃಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಪ್ರಕಾರ ವಿವಾಹವಾದರು. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಒಬ್ಬ ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಶಿಶು ಆರ್ಯ ಕೇರಳ ವರ್ಮನ್ ಜನಿಸಿದನು. ಜಯಂತನ್ ವೇದಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಸಮರ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ ಗುರು. 16 ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಆರ್ಯ ಕೇರಳನ್ ಅವರನ್ನು ಅವನ ತಂದೆ ಜಯಂತನ್ ಪಾಂಡಲಂಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು, ಪಾಂಡಲಂ ಅನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಶಬರಿಮಲೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪುನಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಲು. (ಬಹುವಚನ: ಜಯಂತನ್ ಪಾಣದ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವರು ಎಂಬ್ರಂದ್ರಿಗೆ ಜನಿಸಿದರು) [ಆರ್ಯ ಕೇರಳನ್ ಸೆಟ್ಲರ್ಸ್ ಪಂದಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಇತರ ಸುಲಭವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದಾದ ವಸ್ತುಗಳೆಂದರೆ ಶರಪೋಲಿಮಲ ಮತ್ತು ಏರಿಕ್ಕುಂಪೂಮಲ, ಇವು ಪಂದಳ ರಾಜಕುಮಾರಿಯರ ಮಹಿಳಾ ಆಭರಣಗಳ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಆಭರಣಗಳಾಗಿವೆ. ನಂತರ, ಈ ಎರಡೂ ಹಾರಗಳು ಶಬರಿಮಲೆಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಲು ತಿರುವಾಭರಣ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಭಾಗವಾದ ನೆಟ್ಟೂರು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಕ್ಕವು.
ಆರ್ಯನ್ನ ತಂದೆ ಜಯಂತನ್ ಅವರು ಪಂದಳ ಮಹಾರಾಜರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಬರೆದ ತಾಳೆಗರಿ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯನ್ನು ಆರ್ಯ ಕೇರಳನ್ ಜೊತೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು, ಇದು ಆರ್ಯನ ಪಂದಳ ಭೇಟಿಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಲರಿ ಪ್ರತಿಪಾದಕನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲು ವಾರ್ಷಿಕ ಕಲರಿ ಉತ್ಸವ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದಿನದಂದು ಆರ್ಯ ಕೇರಳನ್ ಪಂದಳವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾರೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ.
೧೬ ವರ್ಷದ ಆರ್ಯನ್ ಪಂದಳವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಪಂದಳ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಕರಿಮಲದ ಅರಣ್ಯ ದರೋಡೆಕೋರ ಉದಯನನ್ ಅಪಹರಿಸಿ ೧೭ ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಅಂದಿನಿಂದ ಪಂದಳ ರಾಜ್ಯವು ಬಹಳ ದೂರ ಬಂದಿತ್ತು, ಅಲ್ಲಿಂದ ಅವರು ಕಡತುವಾಯನಾಡ್ ಅಥವಾ ಕಡತ್ನಾಡ್ನಿಂದ ಸಮರ ಕಲೆಗಳ ತಜ್ಞರನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡರು, ಅವರನ್ನು ಅವರು ಕಡುತ ಎಂದು ಕರೆದರು, ನಂತರ ಅವರನ್ನು ವಲಿಯ ಕಡುತ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಹದಿನೆಂಟು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಅಯ್ಯಪ್ಪನೇ ಅವರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಗೌರವ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಕಡುತ, ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಭೂಮಿಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಅನೇಕ ಕಲರಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ತುರ್ತು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪಂದಳದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಸೈನಿಕರು ಇರುವಾಗ, ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಕನಿಷ್ಠ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಕಲರಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಡುತನ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಕಡುತನು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ವಾರ್ಷಿಕ ಕಲರಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ನಡೆಯುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಆರ್ಯನ್ ಕೇರಳಿಗರು ಬಂದ ದಿನ. ಪಂದಳಂನಲ್ಲಿ 15 ನೇ ವಾರ್ಷಿಕ ಕಲರಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ನಡೆಯಬೇಕಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ವಾರ್ಷಿಕ ಕಲರಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಆ ದಿನದಂದು ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಪಂದಳಂ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲಾಯಿತು.ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಂದಳಂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ತಲಪರ ಕಲರಿ, ಇಂಜಿಪರ ಕಲರಿ, ಪುಲಿಕೊಟ್ಟು ಕಲರಿ, ಕಂದನ್ಮೇಡು ಕಳರಿ ಪಶುಪರ ಕಳರಿ ಮತ್ತು ಮೆಲೆಪರ ಕಲರಿ ಎಂಬ ಆರು ಕಲರಿಗಳು ಪ್ರಮುಖರಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಆರು ಕಲರಿಗಳನ್ನು ಆರು ಮಂದಿ ಮೇಧಾವಿ ಹದಿಹರೆಯದ ಕಲಂಪರ ಕಲರಿಕೋಟ್ಟು ಕೃಷ್ಣಾ, ಕಲಂಪಾರ ರಾಮಾಜಿ ಪಿ. ಕೇಶವನ್ ಅವರ ಕಲರಿ, ಗೋವಿಂದನ್ ಅವರ ಕಂದನ್ಮೇಡು ಕಳರಿ, ನಾರಾಯಣನ್ ಅವರ ಪಶುಪರ ಕಲರಿ ಮತ್ತು ಪರಮೇಶ್ವರನ್ ಅವರ ಮೆಲೆಪರ ಕಲರಿ. ಈ ಆರು ಅದ್ಭುತ ಕಲರಿ ಘಾತಕರನ್ನು ಪಂದಳಂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಆರು ರತ್ನಗಳು ಅಥವಾ ಆರು ಆಭರಣಗಳು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ವಾರ್ಷಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ನಂತರ ಬಹುಮಾನಗಳು ಮತ್ತು ಉಲ್ಲೇಖಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು, ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ ಆರು ಮಂದಿಯಿಂದ ಪಂದಳಂ ಸೈನ್ಯದ ಕಮಾಂಡರ್ ಇನ್ ಚೀಫ್ ಅನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಕ್ರಮವೂ ಇತ್ತು.
ಆರ್ಯನ್ ಪಂದಳಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ಕಲಾರಿ ಕೌಶಲ್ಯಗಳ ವಾರ್ಷಿಕ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು, ಅವರು ಕಲಾರಿ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಉತ್ಸುಕ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಆರ್ಯನ್ ಕೇರಳನ್ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ತಕ್ಷಣ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ನಮಸ್ಕಾರಗಳ ನಂತರ, ಜಯಂತನ್ ನಂಬೂದಿರಿ ಅವರು ಸಂಬೋಧಿಸಿದ ತಾಳೆಗರಿ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿದರು. ಶ್ರೀ ಮಾನ್ಯರು ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯನ್ನು ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು, ತಮ್ಮ ಆಸನದಿಂದ ಎದ್ದು ಆರ್ಯನ್ ಕೇರಳನ್ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು, ಅಯ್ಯನಾಯ್ ಅಪ್ಪಾಯ್ ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಆ ಹೆಸರು ಆರ್ಯನ್ ಕೇರಳ ವರ್ಮನ್ ಅವರನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿತು, ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ - ಅಯ್ಯಪ್ಪನ್. ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ನಿಜವಾದ ಗುರುತು ಪಾಂಡಲಂ ರಾಜನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದಿತ್ತು, ರಾಜನ ಪತ್ನಿ ಕೂಡ ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಪಂದಳದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷದವರೆಗೆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಡಬೇಕು, ಅದರಲ್ಲಿ 3 ತಿಂಗಳುಗಳು ಚಿರಪಂಚಿರಾದಲ್ಲಿ ಕಳೆದವು, ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ 2 ರಿಂದ 3 ತಿಂಗಳುಗಳು ಅಳಂಗಡ್ನಲ್ಲಿ ಕಳೆದವು. ವಾಸ್ತವವೆಂದರೆ ಆ ಕಾಲದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದವು. ಅರಣ್ಯ ದರೋಡೆಕೋರನಿಂದ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತನ್ನ ಸೋದರಳಿಯನ ಗುರುತನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲು ರಾಜನಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಬಾರದು. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ದುರದೃಷ್ಟಕರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಸತ್ತಿದ್ದಾಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವಳ ಕುಟುಂಬದ ಗೌರವಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲಾಯಿತು.
.
ತಿರುಮಲೈ ನಾಯ್ಕನ್ ಹಿಂದಿನ ಪಾಂಡ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಮಧುರೈನ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಏರಿದ ನಂತರ, ಶ್ರೀ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತರ ಮತ್ತೊಂದು ಅವತಾರವಾಗಿ ಆರ್ಯ ಕೇರಳೀಯರ ದೈವಿಕ ಅವತಾರವು ನಡೆಯಿತು. ತಿರುಮಲೈ ನಾಯ್ಕನ್ ಸಾ..ಶ. 1623 ರಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಏರಿದರು. ಹಳೆಯ ಗುರುಸ್ವಾಮಿಗಳಿಂದ ಮೌಖಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ದಿವಂಗತ ಡಾ. ಎಸ್.ಕೆ.ಯಂತಹ ವಿದ್ವಾಂಸರಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಮಾಹಿತಿಯಿಂದ ನಾವು ಊಹಿಸಬಹುದಾದದ್ದು ಇದನ್ನೇ. ಮದ್ರಾಸ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮಲಯಾಳಂ ವಿಭಾಗದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತು 1960 ರಲ್ಲಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಬಗ್ಗೆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದ ನಾಯರ್, ಸುಮಾರು 15 ವರ್ಷಗಳ ಸಂಶೋಧನೆಯ ನಂತರ, ಸುಮಾರು 1600 ರಿಂದ 1650 ರ ನಡುವೆ, ಭಗವಾನ್ ಅಯ್ಯಪ್ಪಸ್ವಾಮಿ 17 ನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ನಾಯಕಮಾರರು ಮಧುರೈ ಅನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆಧುನಿಕ ದಕ್ಷಿಣ ಕೇರಳದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಿರುನಲ್ವೇಲಿ ಮತ್ತು ದೂರದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ ಆಳುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರು ಮತ್ತು ದರೋಡೆಕೋರರು ಗುಂಪುಗುಂಪಾಗಿ ಬಂದು ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡಿ ದಟ್ಟ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಲೂಟಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.. ಈ ದುರದೃಷ್ಟಕರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿನ ಜನರು ನಿರಂತರ ಭಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಂದಳಂನ ಸಣ್ಣ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಅಂತಹ ಒಂದು ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತತೆಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಭಯಭೀತ ಮತ್ತು ಕ್ರೂರ ಅರಣ್ಯ ದರೋಡೆಕೋರ ಉದಯನನ್, ಪಂದಳಂನ ಪಾಂಡ್ಯ ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ವೈವಾಹಿಕ ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬಯಸಿದನು. ರಾಜನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕಂಡುಕೊಂಡಾಗ, ಅವನು ಅಪಹರಿಸಿದನು. ರಾಜನ ಸೊಸೆ ಮಾಯಾದೇವಿ ತನ್ನ ಅಚ್ಚರಿಯ ದಾಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಲ್ಲಿ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಉದಯನನ್ ಆಗಿನ ಸಮೃದ್ಧ ನೀಲಕ್ಕಲ್ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಹಲವಾರು ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ನಂತರವೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವಿಫಲನಾದಾಗ, ಅವನ ಸಲಹೆಗಾರರು ಅವನಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದ್ದು, ನೀಲಕ್ಕಲ್ ತನ್ನ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ವಿಫಲಗೊಳಿಸಿದನು ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಅದರ ರಕ್ಷಕ ದೇವತೆಯಾಗಿದ್ದ ಶಬರಿಮಲೆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತನ ಹೇರಳವಾದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ ಎಂದು. (ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನೀಲಕ್ಕಲ್ ಒಬ್ಬ ಸಮರ ಬೂಮಿಯಾಗಿದ್ದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ.)
ಆಗ ಉದಯನನ್ ಸಬರಮಲ ದೇವಾಲಯದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ಹರಿಸಿದನು, ಅದನ್ನು ಅಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಯುಗಗಳ ಹಿಂದೆ ಭಗವಾನ್ ಪರಶುರಾಮನು ಮಲಬಾರ್ನ ಒಂದು ವಂಶಸ್ಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾದ ಅದರ ಮೇಲ್ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಕೊಂದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತನ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಮುರಿದನು. ನೀಲಕ್ಕಲ್ನ ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅಜೇಯತೆಯ ಕಾರಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ, ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಗ್ರಾಮವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು. ಮೇಲಶಾಂತಿಯ ಚಿಕ್ಕ ಮಗ ಜಯಂತನ್ ಯಾವುದೇ ಗಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಪಾರಾದರು ಮತ್ತು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಾವಿಗೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಮತ್ತು ಶಬರಿಮಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಪವಿತ್ರವಾದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಪುನರ್ನಿರ್ಮಿಸುವುದಾಗಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದನು. ಅವನು ಪುಲ್ಮೇಡು ಪ್ರದೇಶ ಅಥವಾ ಪೊನ್ನಂಬಲ ಮೇಡು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಉದಯನನ್ ಮತ್ತು ಅವನ ದರೋಡೆಕೋರರು ಪಂದಳದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ದಾಳಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಜಯಂತನ್ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಕರಿಮಲ ಕೊಟ್ಟ ಅಥವಾ ಕರಿಮಲ ಕೋಟೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದನು, ಅಲ್ಲಿ ಉದಯನನ್ ಇದ್ದನು. ಉದಯನನ್ ಪ್ರತಿಭಾನ್ವಿತ ಯುವಕರ ಬಗ್ಗೆ ಒಲವು ಹೊಂದಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಅವನ ಗಮನ ಸೆಳೆದನು. ಜಯಂತನ್ ಸಮರ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಒಂದು ದಿನ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಮಾಯಾದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಪೊನ್ನಂಬಲಮೇಡುಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡನು, ಅಲ್ಲಿ ದಂಪತಿಗಳು ಶ್ರೀ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತರ ದೈವಿಕ ಅಂತಃಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಪ್ರಕಾರ ವಿವಾಹವಾದರು. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಒಬ್ಬ ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಶಿಶು ಆರ್ಯ ಕೇರಳ ವರ್ಮನ್ ಜನಿಸಿದನು. ಜಯಂತನ್ ವೇದಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಸಮರ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ ಗುರು. 16 ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಆರ್ಯ ಕೇರಳನ್ ಅವರನ್ನು ಅವನ ತಂದೆ ಜಯಂತನ್ ಪಾಂಡಲಂಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು, ಪಾಂಡಲಂ ಅನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಶಬರಿಮಲೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪುನಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಲು. (ಬಹುವಚನ: ಜಯಂತನ್ ಪಾಣದ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವರು ಎಂಬ್ರಂದ್ರಿಗೆ ಜನಿಸಿದರು) [ಆರ್ಯ ಕೇರಳನ್ ಸೆಟ್ಲರ್ಸ್ ಪಂದಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಇತರ ಸುಲಭವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದಾದ ವಸ್ತುಗಳೆಂದರೆ ಶರಪೋಲಿಮಲ ಮತ್ತು ಏರಿಕ್ಕುಂಪೂಮಲ, ಇವು ಪಂದಳ ರಾಜಕುಮಾರಿಯರ ಮಹಿಳಾ ಆಭರಣಗಳ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಆಭರಣಗಳಾಗಿವೆ. ನಂತರ, ಈ ಎರಡೂ ಹಾರಗಳು ಶಬರಿಮಲೆಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಲು ತಿರುವಾಭರಣ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಭಾಗವಾದ ನೆಟ್ಟೂರು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಕ್ಕವು.
ಆರ್ಯನ್ನ ತಂದೆ ಜಯಂತನ್ ಅವರು ಪಂದಳ ಮಹಾರಾಜರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಬರೆದ ತಾಳೆಗರಿ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯನ್ನು ಆರ್ಯ ಕೇರಳನ್ ಜೊತೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು, ಇದು ಆರ್ಯನ ಪಂದಳ ಭೇಟಿಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಲರಿ ಪ್ರತಿಪಾದಕನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲು ವಾರ್ಷಿಕ ಕಲರಿ ಉತ್ಸವ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದಿನದಂದು ಆರ್ಯ ಕೇರಳನ್ ಪಂದಳವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾರೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ.
೧೬ ವರ್ಷದ ಆರ್ಯನ್ ಪಂದಳವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಪಂದಳ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಕರಿಮಲದ ಅರಣ್ಯ ದರೋಡೆಕೋರ ಉದಯನನ್ ಅಪಹರಿಸಿ ೧೭ ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಅಂದಿನಿಂದ ಪಂದಳ ರಾಜ್ಯವು ಬಹಳ ದೂರ ಬಂದಿತ್ತು, ಅಲ್ಲಿಂದ ಅವರು ಕಡತುವಾಯನಾಡ್ ಅಥವಾ ಕಡತ್ನಾಡ್ನಿಂದ ಸಮರ ಕಲೆಗಳ ತಜ್ಞರನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡರು, ಅವರನ್ನು ಅವರು ಕಡುತ ಎಂದು ಕರೆದರು, ನಂತರ ಅವರನ್ನು ವಲಿಯ ಕಡುತ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಹದಿನೆಂಟು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಅಯ್ಯಪ್ಪನೇ ಅವರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಗೌರವ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಕಡುತ, ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಭೂಮಿಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಅನೇಕ ಕಲರಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ತುರ್ತು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪಂದಳದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಸೈನಿಕರು ಇರುವಾಗ, ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಕನಿಷ್ಠ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಕಲರಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಡುತನ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಕಡುತನು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ವಾರ್ಷಿಕ ಕಲರಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ನಡೆಯುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಆರ್ಯನ್ ಕೇರಳಿಗರು ಬಂದ ದಿನ. ಪಂದಳಂನಲ್ಲಿ 15 ನೇ ವಾರ್ಷಿಕ ಕಲರಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ನಡೆಯಬೇಕಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ವಾರ್ಷಿಕ ಕಲರಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಆ ದಿನದಂದು ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಪಂದಳಂ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲಾಯಿತು.ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಂದಳಂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ತಲಪರ ಕಲರಿ, ಇಂಜಿಪರ ಕಲರಿ, ಪುಲಿಕೊಟ್ಟು ಕಲರಿ, ಕಂದನ್ಮೇಡು ಕಳರಿ ಪಶುಪರ ಕಳರಿ ಮತ್ತು ಮೆಲೆಪರ ಕಲರಿ ಎಂಬ ಆರು ಕಲರಿಗಳು ಪ್ರಮುಖರಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಆರು ಕಲರಿಗಳನ್ನು ಆರು ಮಂದಿ ಮೇಧಾವಿ ಹದಿಹರೆಯದ ಕಲಂಪರ ಕಲರಿಕೋಟ್ಟು ಕೃಷ್ಣಾ, ಕಲಂಪಾರ ರಾಮಾಜಿ ಪಿ. ಕೇಶವನ್ ಅವರ ಕಲರಿ, ಗೋವಿಂದನ್ ಅವರ ಕಂದನ್ಮೇಡು ಕಳರಿ, ನಾರಾಯಣನ್ ಅವರ ಪಶುಪರ ಕಲರಿ ಮತ್ತು ಪರಮೇಶ್ವರನ್ ಅವರ ಮೆಲೆಪರ ಕಲರಿ. ಈ ಆರು ಅದ್ಭುತ ಕಲರಿ ಘಾತಕರನ್ನು ಪಂದಳಂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಆರು ರತ್ನಗಳು ಅಥವಾ ಆರು ಆಭರಣಗಳು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ವಾರ್ಷಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ನಂತರ ಬಹುಮಾನಗಳು ಮತ್ತು ಉಲ್ಲೇಖಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು, ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ ಆರು ಮಂದಿಯಿಂದ ಪಂದಳಂ ಸೈನ್ಯದ ಕಮಾಂಡರ್ ಇನ್ ಚೀಫ್ ಅನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಕ್ರಮವೂ ಇತ್ತು.
ಆರ್ಯನ್ ಪಂದಳಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ಕಲಾರಿ ಕೌಶಲ್ಯಗಳ ವಾರ್ಷಿಕ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು, ಅವರು ಕಲಾರಿ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಉತ್ಸುಕ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಆರ್ಯನ್ ಕೇರಳನ್ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ತಕ್ಷಣ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ನಮಸ್ಕಾರಗಳ ನಂತರ, ಜಯಂತನ್ ನಂಬೂದಿರಿ ಅವರು ಸಂಬೋಧಿಸಿದ ತಾಳೆಗರಿ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿದರು. ಶ್ರೀ ಮಾನ್ಯರು ಹಸ್ತಪ್ರತಿಯನ್ನು ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು, ತಮ್ಮ ಆಸನದಿಂದ ಎದ್ದು ಆರ್ಯನ್ ಕೇರಳನ್ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು, ಅಯ್ಯನಾಯ್ ಅಪ್ಪಾಯ್ ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಆ ಹೆಸರು ಆರ್ಯನ್ ಕೇರಳ ವರ್ಮನ್ ಅವರನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿತು, ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ - ಅಯ್ಯಪ್ಪನ್. ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ನಿಜವಾದ ಗುರುತು ಪಾಂಡಲಂ ರಾಜನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದಿತ್ತು, ರಾಜನ ಪತ್ನಿ ಕೂಡ ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಪಂದಳದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷದವರೆಗೆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಡಬೇಕು, ಅದರಲ್ಲಿ 3 ತಿಂಗಳುಗಳು ಚಿರಪಂಚಿರಾದಲ್ಲಿ ಕಳೆದವು, ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ 2 ರಿಂದ 3 ತಿಂಗಳುಗಳು ಅಳಂಗಡ್ನಲ್ಲಿ ಕಳೆದವು. ವಾಸ್ತವವೆಂದರೆ ಆ ಕಾಲದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದವು. ಅರಣ್ಯ ದರೋಡೆಕೋರನಿಂದ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತನ್ನ ಸೋದರಳಿಯನ ಗುರುತನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲು ರಾಜನಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಬಾರದು. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ದುರದೃಷ್ಟಕರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಸತ್ತಿದ್ದಾಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವಳ ಕುಟುಂಬದ ಗೌರವಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲಾಯಿತು.
